In 1963 ging het gelijk op tussen de artiesten uit Denemarken en Zwitserland. Aan het einde bleek dat de Monegaskische jury een punt te veel had gegeven en dat Noorse jury foute punten had doorgegeven. Beide moesten opnieuw opgebeld worden. De Noren veranderden hun punten radicaal<\/strong>, waardoor plotseling hun Deense buren de Zwitsers overklasten en de overwinning wegkaapten. Presentatrice Katie Boyle moest moeite doen om orde in de chaos te scheppen. Vanaf 1:23:05 kun je de climax bekijken.<\/p>\n https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=mNYq-Lo9dZY<\/p>\n 2. 1968: Cliff Richard wordt tweede<\/strong><\/em><\/p>\n Ook in 1968 vond het Songfestival plaats in het Verenigd Koninkrijk en was Katie Boyle opnieuw gastvrouw. Ze moest opnieuw de gemoederen bedaren: publiekslieveling Cliff Richard stond voor eigen publiek de hele tijd aan de leiding, maar de Duitse jury gooide roet in het eten<\/strong> en overlaadde de Spaanse Massiel plots met punten. Toen bleek dat de laatste jury noch het Verenigd Koninkrijk noch Spanje punten toekende, was de teleurstelling in de zaal compleet. (Vanaf 1:25:13)<\/p>\n https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=B-jjwfetkbA<\/p>\n 3. 1969: Vier winnaars<\/strong><\/em><\/p>\n D\u00e9 meest dramatische finish ooit was er zonder twijfel in 1969. De liedjes uit Spanje, Nederland en Frankrijk stonden met nog maar \u00e9\u00e9n jury te gaan allen bovenaan met achttien punten, en het Verenigd Koninkrijk stond op zeventien. De Finnen mochten als laatste stemmen en kenden een punt toe aan de Britse Lulu, en niets aan de Spaanse Salom\u00e9, de Nederlandse Lenny Kuhr of de Franse Frida Boccara. Het publiek barstte los in een ovatie, maar daarna was er een zeer ongemakkelijke stilte:<\/strong> wat moest er nu gebeuren? Presentatrice Laurita Valenzuela wist nog het minst van al, en begreep amper zelf wat er gebeurde toen ze plots aan vier verschillende artiesten prijzen moest overhandigen. (Vanaf 1:24:45)<\/p>\n https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=o3h2jZK8Xec<\/p>\n 4. 1979: Spanje verpest het voor zichzelf<\/strong><\/em><\/p>\n De puntentelling van 1979 was er een voor de geschiedenisboeken. Gastland Isra\u00ebl pakte meteen een overtuigende leiderspositie, maar gaandeweg begon de Spaanse Betty Missiego punten te sprokkelen en op te klimmen. Met nog een land te gaan stond Spanje op 116 punten en Isra\u00ebl op 115.<\/strong> Dat laatste land was uitgerekend Spanje, waardoor ze hun eigen lot konden bepalen. Na een dramatische opbouw volgde uiteindelijk de ontlading: Gali Atari en Milk & Honey kregen tien punten en zo won Isra\u00ebl voor eigen publiek.<\/p>\n 5. 1988: France, 12 points!<\/em><\/strong><\/p>\n De Zwitserse C\u00e9line Dion en de Brit Scott Fitzgerald gingen gelijk op in de puntentelling van 1988, maar de Britten leken de bovenhand te nemen. Joegoslavi\u00eb mocht als laatste stemmen, met toen het Verenigd Koninkrijk op kop met 136 punten. Zwitserland had er 131 en kreeg zes punten – en kwam zo boven de Britten uit. Er was een shot van een teleurgestelde C\u00e9line Dion<\/strong>, maar toen kwamen de hogere punten, waarbij het VK telkens buiten de boot viel. Geen zeven, geen acht, geen tien, … en ook geen twaalf punten. Scott Fitzgerald bleef totaal onverwacht puntenloos achter, en Zwitserland won het festival met \u00e9\u00e9n puntje verschil.<\/p>\n 6. 1991: Mr. Naeff! Mr. Naeff!<\/strong><\/em><\/p>\n De puntentelling van 1991 was zonder twijfel de meest chaotische ooit. De twee Italiaanse presentatoren konden amper een woord Engels of Frans, maakten om de haverklap een vergissing, en Frank Naeff, de supervisor van de EBU, moest minstens twee keer per minuut tussenkomen om weer een foutje recht te trekken. Maar bovenal was de stemming een spannende strijd tussen de Zweedse Carola en de Franse Amina. De Italiaanse jury mocht zelf als laatste stemmen en gaf 0 punten aan Zweden en 12 aan Frankrijk, waardoor beide landen plots bovenaan stonden met 146 punten. De chaos was compleet toen de presentatoren druk begonnen te roepen in het Italiaans, en Frank Naeff kwam nog een laatste keer moegetergd tussenbeide om de gelijkstand uit te leggen en de spanning te breken.<\/p>\n 7. 1993: Luxembourg, 10 points<\/strong><\/em><\/p>\n In 1993 was de puntentelling enkel door een ontzettend toeval spannend: de Maltese jury kon niet bereikt worden en werd voor het laatste gehouden. Eenmaal daar aangekomen, stond gastland Ierland op kop met 175 punten en de Britten (opnieuw) op de tweede plaats met 164. Enkel als het Verenigd Koninkrijk twaalf punten kreeg en Ierland helemaal niks, kon een tweede opeenvolgende Ierse zege nog verhinderd worden. En dat leek nog te kunnen gebeuren ook: per bekendgemaakte stem werden beide landen overgeslagen. De spanning steeg gevoelig, en toen de Maltese jury tien punten aan het liedje uit Luxemburg toekende – dat tot dan toe nog maar \u00e9\u00e9n puntje had verzameld – was het tumult compleet…<\/p>\n https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=8SC2Psb7u-M<\/p>\n 8. 1998: Dana International wint dan toch<\/em><\/strong><\/p>\n De BBC organiseerde het Songfestival 1998 en gidste de kijkers doorheen de puntentelling op het meest vooruitstrevende scorebord tot dan toe, inclusief een grootse kaart van Europa. Die puntentelling was ongezien spannend, en was een strijd tussen maar liefst vier landen: Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Malta en Isra\u00ebl. Vooral die twee laatste bleven nog over als kanshebbers: met nog \u00e9\u00e9n land te gaan ((VJR) Macedoni\u00eb) stonden Chiara uit Malta en Dana International uit Isra\u00ebl beide op 166 punten<\/strong>. De spanning werd opnieuw steeds verder opgebouwd, met acht punten voor Isra\u00ebl, tien voor het Verenigd Koninkrijk en twaalf voor… Kroati\u00eb. Malta bleef puntenloos achter, en Dana International maakte haar favorietenrol waar en won heel nipt. (Vanaf 41:58)<\/p>\n https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=6_pbXrXkF4U<\/p>\n 9. 2003: Pijnlijke climax voor Belgi\u00eb<\/strong><\/em><\/p>\n Zonder twijfel de moeilijkste puntentelling om te beschrijven, is die van 2003. Het was een ware strijd tussen t.A.T.u. uit Rusland, Sertab Erener uit Turkije en… Urban Trad uit Belgi\u00eb. Vlak voor de Slovenen het eindoordeel mochten vellen als laatste, stond Belgi\u00eb op kop met 162 punten, vijf punten voor op Turkije. Sloveni\u00eb kende ons land slechts drie punten toe<\/strong>, en dat was onvoldoende, want Turkije kreeg er uiteindelijk tien. De twaalf gingen naar Rusland, en dat zorgde voor de spannendste top drie ooit, met slechts drie puntjes verschil tussen goud en brons. (Vanaf 51:50)<\/p>\n https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=T6NU2WznS0I<\/p>\n 10. 2016: De nieuwe puntentelling<\/strong><\/em><\/p>\n Twee jaar geleden werd de nieuwe puntentelling ge\u00efntroduceerd waarbij de jury- en publiekspunten apart van elkaar werden toegekend. De presentatoren maakten de televotingresultaten bekend en bouwden de spanning gevoelig op. Jurywinnaar Australi\u00eb werd slechts vierde bij het publiek en kon zo plots niet meer winnen. Oekra\u00efne werd tweede bij zowel jury als publiek – maar de publiekszege van Sergey Lazarev uit Rusland ten spijt was het toch Jamala die zegevierde met\u00a01944<\/em>, na de spannendste climax sinds jaren.<\/p>\n Het Songfestival van 2018 levert maar liefst 43 liedjes op. In totaal werden zo al 1.523 liedjes gebracht in de<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":27762,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_mi_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[999],"tags":[3538,4165,1494,2807,2113,254,219,17,3537,3536,3469,1758,1493,1492,19,4164,1975,1485],"class_list":["post-28075","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-algemeen","tag-3538","tag-climax","tag-douze-points","tag-esc","tag-esf","tag-eurosong","tag-eurovisiesongfestival","tag-eurovision","tag-lisboa","tag-lisbon","tag-lissabon","tag-points","tag-punten","tag-puntentelling","tag-songfestival","tag-spanning","tag-twelve-points","tag-voting"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28075"}],"collection":[{"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28075"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28075\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/27762"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28075"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28075"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/songfestival.be\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28075"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"play\"](\"https:\/\/songfestival.be\/wp-content\/themes\/songfestival\/img\/play.svg\")
\n<\/div>\n<\/div>\n\n<\/div>\n<\/div>\n\n<\/div>\n<\/div>\n\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"