Live vanuit de Malm\u00f6 Arena houdt Songfestival.be je in dit artikel op de hoogte van de eerste generale repetitie van de eerste halve finale van het Eurovisiesongfestival 2024. De aanwezige pers mag deze repetitie volgen vanuit de zaal vanaf maandag 7 mei 15.45 uur. Opgelet: dit artikel bevat dus veel spoilers over het verloop van de eerste liveshow!<\/p>\n
De generale repetitie start exact om 15.45 uur.<\/strong> Na het Te Deum volgt een korte montage waarin climaxen van Songfestivalpuntentellingen worden vertoond. De brug wordt gelegd tussen Liverpool en Malm\u00f6, met vervolgens al fragmenten van de postkaartfilmpjes die we tussen de liedjes door mogen verwachten.<\/p>\n Openingsceremonie<\/em><\/strong><\/p>\n Nadien krijgen de kijkers de Malm\u00f6 Arena te zien. Het podium is gevuld met gigantische, gekleurde kubussen die op dramatische wijze naar boven worden getild. In de middelste kubus zit Eleni Foureira<\/strong>, die een ingekorte, geremixte versie van haar\u00a0Fuego\u00a0<\/em>van zes jaar geleden ten gehore brengt met een rist dansers en uiteraard het nodige vuur – de temperatuur in de arena stijgt nu al!<\/p>\n Vervolgens is het aan Eric Saade. Hij werd derde in 2011 met\u00a0Popular\u00a0<\/em>voor gastland Zweden en brengt eveneens een fragment van zijn moderne Songfestivalklassieker. Nadien is het aan de Spaanse Chanel. Ook\u00a0SloMo\u00a0<\/em>wordt gelikt neergezet met een peloton dansers en een indrukwekkende lichtshow. Het gaat om drie goede losstaande mini-optredens<\/strong>, maar de overgangen ertussen zijn eerder bruusk.<\/p>\n De show is al een goede acht minuten bezig als de presentatrices het podium opwandelen. Petra Mede en Malin \u00c5kerman<\/strong> dragen een oranje respectievelijk roze jumpsuit. Mede maakt meteen geslaagde grappen over hoe zelfs zij vorig jaar op Finland gestemd heeft en nadien over haar seksleven.<\/p>\n Er gaat iets mis met de autocue, maar dat is natuurlijk normaal tijdens de eerste van drie generale repetities. Opvallend: we horen nu ook duidelijk merkbaar geluidseffecten die applaus simuleren<\/strong>. Benieuwd of die ook tijdens de liveshows te horen zullen zijn.<\/p>\n 01 Cyprus<\/em><\/strong><\/p>\n De postkaartfilmpjes<\/strong> dit jaar zijn huzarenstukjes waarin eerst op een kaart de brug wordt gelegd tussen Malm\u00f6 en het nakende land, gevolgd door fragmenten van enkele prominente Songfestivalinzendingen uit het land in kwestie worden vertoond, met nadien beelden van de komende kandidaat. Bij Cyprus zien we bijvoorbeeld flarden van Mana Mou<\/em> (1997) en La La Love<\/em> (2012).<\/p>\n Silia Kapsis trapt de eerste halve finale op gang. De jongste kandidate van het jaar zet samen met haar vier dansers een fikse danspartij<\/strong> neer op een podium waarbij veel appelblauwzeegroene (en later rode) visuele effecten een sleutelrol spelen. Alleen jammer dat de combinatie van dansen en zuiver zingen Kapsis niet al te best afgaat. Helaas eerder letterlijk een valse start.<\/p>\n 02 Servi\u00eb<\/em><\/strong><\/p>\n De ledachtergrond is van dusdanig goede kwaliteit dat het moeilijk te geloven is dat je naar een scherm aan het kijken bent, en dat geldt ook bij de sobere, maar geslaagde achtergrond van Teya Dora. De Servische begint op een soort gesteente om dan recht te staan en tussendoor even op het podium te gaan zitten om haar bloem te bezingen alvorens weer in de rotsformatie plaats te nemen.<\/p>\n Aan het einde zien we, uiteraard, een ramondabloem geprojecteerd.<\/strong> Helaas jammer dat er gewoon erg weinig gebeurt en het optreden zo vroeg in de show komt.<\/p>\n 03 Litouwen<\/em><\/strong><\/p>\n De telefonerende Silvester zet een sterk optreden neer dat vanaf het begin overtuigt. Met eerst donkerblauwe en nadien vooral rode kleuren op de achtergrond, krijgen we een show die een ge\u00fcpgradede versie van die uit de preselectie<\/strong> vormt.<\/p>\n Qua licht- en showspektakel is dit het hoogtepunt van de halve finale tot hiertoe, in de zaal tenminste. Al blijft het allemaal misschien allemaal net iets t\u00e9 braaf om dit als een grote kanshebber voor een topnotering te kunnen beschouwen. Tegen het einde van het lied is Belts stem duidelijk ook al vermoeid.<\/p>\n 04 Ierland<\/em><\/strong><\/p>\n De Ierse Bambie Thug groeide uit tot de meest indrukwekkende groeier bij de bookmakers als potenti\u00eble kanshebber voor een topnotering. Dat valt ook te begrijpen, want het buitenissige nummer Doomsday Blue\u00a0<\/em>ten spijt hebben de Ieren dit jaar werk gemaakt van hun optreden.<\/p>\n Bambie en hun danser staan binnen een cirkel met nepkaarsen die op gepaste tijd oplichten en weer doven. Tijdens de laatste schreeuw komt er een indrukwekkend aantal vlammen uit het podium.\u00a0Het optreden wordt in een 4:3-beeldformaat vertoond met grote zwarte balken aan de linker- en rechterkant van he tv-scherm. Ierland krijgt met grote afstand het luidste applaus tot hiertoe in de zaal.<\/strong><\/p>\n Na Ierland komen de\u00a0hosts\u00a0<\/em>weer in beeld. Petra Mede doet alsof ze alle Songfestivalnummers uit het hoofd heeft geleerd, maar blijkt er uiteindelijk veel minder van te kennen dan ze zelf dacht. Nadien introduceren zij en Malin dat er ook al optredens van de rechtstreeks geplaatste finalisten worden opgevoerd. Olly Alexander heeft duidelijk extra tijd nodig om zijn ‘kamer’ klaargezet te krijgen. We krijgen ook de postkaartfilmpjes van de niet-deelnemende landen te zien.<\/p>\n Verenigd Koninkrijk<\/em><\/strong><\/p>\n Deelnemen doen ze uiteraard zaterdag pas, maar de Britten mogen ook morgenavond al voluit aan de bak.\u00a0Dizzy\u00a0<\/em>is vooral een kwestie van vakkundig camerawerk waarbij de hele tijd de illusie wordt gewekt dat Olly en zijn gezelschap in allerlei richtingen en graden worden gedraaid, maar uiteraard is niets minder waar en blijven de voetjes vooral veilig op de grond.<\/p>\n Het voelt wat alsof je kijkt naar een gay themed\u00a0<\/em><\/strong>pornofilm die maar niet van de grond wil komen, maar visueel indrukwekkend is het zeker.<\/strong> Ook de vocale prestaties van Olly behoeven allerminst schaamte.<\/p>\n 05 Oekra\u00efne<\/em><\/strong><\/p>\n Vanaf de eerste seconde word je getrakteerd op een buitengewoon knap visueel optreden waarvan de Oekra\u00efeners doorheen de jaren hun Songfestivalhandelsmerk gemaakt hebben. Jerry Heil eindigt op een grote rots die wat lijkt op die van Victoria voor Bulgarije drie jaar geleden in Rotterdam.<\/strong><\/p>\n Na het rapgedeelte door alyona alyona laat Heil zichzelf als een door een onbevlekte ontvangenis bevangen Moeder Maria projecteren op het gigantische ledscherm, waarna de twee zangeressen samen het optreden be\u00ebindigen, staand en uiteindelijk liggend in de grond in een fraaie visualisatie van een mensenmassa. Zeer knap werk.<\/p>\n 06 Polen<\/em><\/strong><\/p>\n Luna wordt geflankeerd door twee grote torens, een zwarte en witte uit een schaakspel, en twee dansers in dito kleuren. De zangeres paradeert van de ene kant van het podium naar de andere. We horen vooral de backings op band en dat lijkt geen domme beslissing te zijn geweest. Op de achtergrond zien we, al voor de derde keer op zes landen, een wereldbol geprojecteerd.<\/strong><\/p>\n Naar het einde toe komt er een derde, rode danser bij om nog voor wat meer koude drukte te zorgen. Luna eindigt bovenaan de witte toren, op veilige afstand van de dansers. Het wordt geen Warschau 2025.<\/p>\n 07 Kroati\u00eb<\/em><\/strong><\/p>\n De Kroaten staan op het moment van schrijven bovenaan de bookmakers als grootste kanshebber om het Songfestival dit jaar te winnen. Net als bij Litouwen krijgen we een licht aangepaste variant op het optreden uit de plaatselijke voorronde.<\/p>\n Fraaie projecties van boerderijdieren, vlammen en twee dansers zorgen voor een zoveelste visueel sterk optreden.<\/strong> Maar eerlijk: zelfs niet het sterkste tot hiertoe. We durven er zelf geen geld op in te zetten dat dit geheid de halve finale wint – laat staan de grote finale.<\/p>\n 08 IJsland<\/em><\/strong><\/p>\n Hera Bj\u00f6rk zet alles op alles om haar belegen discostamper smoel te geven, maar moet roeien met de riemen die ze heeft. We zien dezelfde showtrap en dezelfde projecties die aan talentenjacht\u00a0X Factor\u00a0<\/em>doen denken. Een sterke rood-witte lasershow, de laattijdige komst van vijf backings op het podium die wat aerobicsoefeningen voor de derde leeftijd komen opvoeren en wat vuurwerk, kunnen de meubelen helaas niet meer redden. De eerste IJslandse overwinning is nog niet voor dit jaar.<\/strong><\/p>\n