{"id":75153,"date":"2024-12-29T00:01:55","date_gmt":"2024-12-28T23:01:55","guid":{"rendered":"https:\/\/songfestival.be\/?p=75153"},"modified":"2026-05-06T14:10:45","modified_gmt":"2026-05-06T12:10:45","slug":"50-jaar-eurosong-13-2006-de-afwezige-kniezwengel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/songfestival.be\/fr\/landen\/be\/50-jaar-eurosong-13-2006-de-afwezige-kniezwengel\/","title":{"rendered":"50 jaar Eurosong (13): 2006, de afwezige kniezwengel"},"content":{"rendered":"

In de reeks\u00a050 jaar Eurosong\u00a0<\/em>blikt Songfestival.be terug op een halve eeuw Vlaamse Songfestivalvoorrondes. In deze aflevering staat de editie van 2006 centraal, gewonnen door Kate Ryan met\u00a0Je t’adore<\/em>.<\/p>\n

In juni 2005 opende de VRT de inschrijvingen voor Eurosong 2006<\/em>. Ge\u00efnteresseerde artiesten mochten zich aanmelden aan de Reyerslaan tot en met 28 september dat jaar.<\/p>\n

Verschillende grote namen gaven aan een lied in te sturen. Wendy Van Wanten was achter haar rug om door haar manager ingeschreven. Wim Soutaer wilde een Engelstalig lied insturen en zelfs Eddy Wally<\/strong> had een \u2018Vlaams lied waar enkele muzikale verrassingen in zitten\u2019 op de plank liggen. Ze kregen bijna allemaal geen gehoor bij het geheime selectiecomit\u00e9 dat de 28 inzendingen selecteerde.<\/p>\n

Xandee ruimt baan voor Barbara Dex<\/em><\/strong><\/p>\n

Op maandag 5 december werden de uitverkoren kandidaten bekendgemaakt. De meeste namen waren weer op voorhand gelekt<\/strong>. Er zaten verschillende klinkende namen in de deelnemerslijst, over wie je verderop meer leest. Een opvallende afwezige was Xandee, winnares van Eurosong 2004<\/em>. Ze was opnieuw geselecteerd voor de preselectie, maar moest te elfder ure afzeggen omdat haar lied al was uitgekomen in Japan.<\/p>\n

\u2018Het heette Blush<\/em> en lag meer in de stijl van Avril Lavigne\u2019<\/strong>, vertelde Xandee aan Songfestival.be. \u2018Ik vond dat een heel goed nummer, dus ik was heel teleurgesteld dat we op het laatste nippertje niet meer mochten meedoen.\u2019 De eerste opvolger op de reserv lijst voor 2006 was een andere voormalige Songfestivalkandidate, die er ook al twee jaar eerder bij was: Barbara Dex.<\/p>\n

Zeven liveshows<\/em><\/strong><\/p>\n

De uitzendingen van Eurosong<\/em> fietsten de afg lopen jaren allemaal vlot voorbij het miljoen kijkers<\/strong>. E\u00e9n, zoals het eerste net van de VRT inmiddels heette, wilde het succes nog meer uitbuiten en breidde het aantal liveshows uit.<\/p>\n

Naast de vier voorrondes met telkens zeven kandidaten kwamen er eerst nog twee halve finales<\/strong>, voorafgaand aan de finale. Het was al van de allereerste Eurosong<\/em>-editie van 1974-75 geleden dat er nog zoveel uitzendingen aan de Belgische Songfestivalvertegenwoordiging werden gewijd.<\/p>\n

De in totaal zeven liveshows gingen op antenne tussen zondag 8 januari en 19 februari 2006<\/strong>.<\/p>\n

Een doosje Imodium<\/em><\/strong><\/p>\n

Er was opnieuw een vierkoppige vakjury die elk optreden becommentarieerde. Andr\u00e9 Vermeulen en Marcel Vanthilt keerden terug en werden aangevuld met juryvoorzitter met stemrecht Yasmine<\/strong> en de Ierse Mr. Eurovision<\/em> Johnny Logan, die eerder al in 1993 in de Eurosong<\/em>-jury had gezeteld nadat hij in 1980, 1987 en 1992 het Songfestival won.<\/p>\n

De vakjury, met Marcel Vanthilt op kop, liet zich weer heel wat uitspraken ontvallen die vlot over de tongen gingen in de dagen na de liveshows. In de finale gaf kandidate Els De Schepper Vanthilt een doosje Imodium cadeau, om de \u2018diarree uit zijn mond te stoppen\u2019<\/strong>.<\/p>\n

Wildcards<\/em><\/strong><\/p>\n

Uit elke voorronde ging de top drie meteen door naar de halve finale. De vakjury koos daarnaast nog twee wildcards uit alle afgevallen songs. Zo waren er twee halve finales met opnieuw zeven kandidaten en hetzelfde afvalsysteem<\/strong>. De top drie uit elke halve finale ging naar de finale, aangevuld met een laatste wildcard van de jury.<\/p>\n

Het puntensysteem in de voorrondes en de halve finale bleef identiek aan de voorgaande edities, met \u00e9\u00e9n uitzondering<\/strong>: de \u2018eurojury\u2019 werd vervangen door een \u2018persjury\u2019, zoals die eerder al te zien was geweest in De gouden zeemeermin<\/em> in 1996.<\/p>\n

Drie Europese vakjury\u2019s<\/em><\/strong><\/p>\n

De radiopunten van zenders Radio 2 en Donna kwamen niet meer binnen via telefoonoproepen van luisteraars, maar via aparte jury\u2019s per zender<\/strong>, samengesteld uit redacteurs en presentatoren enerzijds en een panel van luisteraars anderzijds.<\/p>\n

In de finale werd het stemsysteem aangepast: naast de vak- en persjury en de stemmen van Radio 2 en Donna had de VRT drie Europese vakjury\u2019s samengesteld om mee te stemmen en meer \u2018internationaal gewicht\u2019<\/strong> te geven aan het eindoordeel.<\/p>\n

De organisatie had het serieus aangepakt: een professor en een statisticus hadden berekend welke drie landen tussen 1998 en 2005 het vaakst op de winnaar hadden gestemd. De jury\u2019s bevonden zich daarom in Duitsland, Isra\u00ebl en Polen<\/strong> en bestonden uit vier \u2018gewone\u2019 kijkers en vier muziekexperts.<\/p>\n

De punten van de E\u00e9n-kijker telden in de finale driedubbel<\/strong>, met dus drie tot 27 punten die werden uitgedeeld. In de eerste zes uitzendingen telden de televotingpunten mee voor 33% van het totaal, in de finale 30%.<\/p>\n

Dubbel-cd<\/em><\/strong><\/p>\n

Naast de conceptwijzigingen en -uitbreidingen, waren er ook nog uitbreidingen op andere vlakken. Bart Peeters werd bijgestaan door Ella en Dorien Leyers<\/strong>, dochters van Jan Leyers, die in 1991 nog op het Songfestivalpodium stond met Clouseau.<\/p>\n

Zij interviewden de kandidaten tussen de optredens en jurycomme taren door in de greenroom, maar kregen na elke uitzending veel kritiek op hun presentatiestijl<\/strong>.<\/p>\n

Een technische evolutie was dat er voor het eerst ook door digitale Telenet-kijkers kon worden gestemd via de \u2018rode knop\u2019<\/strong>, naast de traditionele telefoon- en sms-stemmen.<\/p>\n

Een andere nieuwigheid was dat er voor het eerst een dubbel-cd<\/strong> verscheen met alle 28 inzendingen. De cd haalde de top van de Ultratop-albumlijst.<\/p>\n

Stijlpolitie<\/em><\/strong><\/p>\n

Het was de VRT menens om de kandidaten professioneler te ondersteunen. De veertien kandidaten die zich hadden geplaatst voor de halve finales kregen hulp van een expertenteam om zowel hun in- als hun aankleding te optimaliseren<\/strong> voor een (inter)nationaal publiek.<\/p>\n

Het team bestond uit stylisten Lien Degol en Jani Kazaltzis<\/strong>, de gerenommeerde Amerikaanse choreograaf Marvin Smith en Peter Ampe, creative director van een communicatiebureau.<\/p>\n

Het viertal was in de halve finales te zien in filmpjes voorafgaand aan de optredens, en schuwde daarbij de snedige reacties niet. Lien Degol vond bijvoorbeeld dat zangeres Katerine \u2018de uitstraling van een fruitvlieg\u2019<\/strong> had. De vakjury liet daarop geregeld weten het oneens te zijn met de reacties van \u2018de stijlpolitie\u2019, zoals het viertal werd genoemd.<\/p>\n

Dat schoot bij hen dan weer in het verkeerde keelgat. \u2018De jury spreekt zichzelf tegen, want wij herhaalden in die filmpjes enkel maar de commentaar die zij eerder gaven tijdens de voorrondes\u2019, trok Jani Kazaltzis van leer in Het Laatste Nieuws. \u2018Dat is toch absurd? Ze hebben ons erbij gelapt.<\/strong> Dat ze hun plan trekken. Ik doe geen bal meer.\u2019<\/p>\n

Kniezwengel<\/em><\/strong><\/p>\n

Katerine, Kate Ryan, Barbara Dex en Belle Perez wonnen de vier voorrondes. De vakjury kende daarna wildcards toe aan Sonny O\u2019Brien en Els De Schepper, die beiden vierde waren ge\u00ebindigd in hun poule. Die laatste maakte in de halve finale plots meer indruk<\/strong>, en plaatste zich nipt voor de finale.<\/p>\n

Kate Ryan en La Sakhra aka Petra<\/strong> wonnen de halve finales. Brahim kreeg de laatste wildcard van de jury en maakte zo het finaleveld van 19 februari compleet.<\/p>\n

Kate Ryan was in de aanloop naar de finale al naar voren gekomen als de nieuwe te kloppen favoriete. Haar kniezwengel \u2013 en vooral de vraag of ze de dansbeweging zou uitvoeren of niet <\/strong>\u2013 was al wekenlang uitgegroeid tot d\u00e9 gimmick van de preselectie.<\/p>\n

Van haar voetstuk gevallen<\/em><\/strong><\/p>\n

Belle Perez was van haar voetstuk gevallen na slechts derde te zijn gefinisht in haar halve finale, en La Sakhra kon op weinig bijval rekenen bij de televoting. Opvallend: terwijl de puntentelling nog bezig was in het tweede deel van de finale, werd Kate Ryan al tot winnares gekroond op Teletekst<\/strong>.<\/p>\n

Tijdens de puntentelling was het nog even spannend<\/strong>. De vakjury koos voor Brahim en de persjury voor La Sakhra. Zowel de Radio 2- als de Donna-jury had Belle Perez als favoriet, net als de Poolse jury. Maar toen keerde het tij: de Isra\u00eblische en Duitse jury\u2019s \u00e9n de E\u00e9n-kijkers met driedubbele punten kozen voor Kate Ryan, wat de verwachte zege beklonk.<\/p>\n

Marktaandeel van bijna 80 procent<\/em><\/strong><\/p>\n

Na zeven weken kwam er een einde aan weer een veelbesproken en tegelijk fel bekritiseerde Vlaamse preselectie<\/strong>. De kijkcijfers waren nog steeds hoog, maar evenaarden niet meer die van de twee vorige Eurosong<\/em>-edities.<\/p>\n

De eerste voorronde had nog 1,2 miljoen kijkers gelokt, en deel \u00e9\u00e9n van de finale deed het met 1.772.000 kijkende Vlamingen<\/strong> nog steeds uitmuntend. Het tweede deel trok wel 250.000 kijkers minder, maar was met een marktaandeel van bijna 80 procent de dominantie zelve.<\/p>\n

Oorlogsgeamputeerden<\/em><\/strong><\/p>\n

In maart 2006 raakten de VRT, toenmalig Vlaams mediaminister Bert Anciaux en platenmaatschappij EMI het eens over een pot van 120.000 euro<\/strong>, bedoeld om Kate Ryan en Je t\u2019adore<\/em> voor het Songfestival te promoten. De helft van dat bedrag kwam van de Vlaamse regering. Uiteindelijk bezocht onze Songfestivalhoop maar liefst twintig landen in vier weken tijd.<\/p>\n

Niet iedereen was even blij met het overheidsgeld: De Standaard meldde dat de vijftig leden van de Groep der Belgische Oorlogsgeamputeerden de steun voor hun jaarlijkse activiteiten zo goed als geschrapt zagen. \u2018Een aalmoes voor ons<\/strong>, en 60.000 euro voor Kate Ryan\u2019, zuchtten ze.<\/p>\n

De liedjes van de finale van\u00a0Eurosong 2006\u00a0<\/em>en de volledige uitzending\u00a0vind je in onderstaande afspeellijst.<\/p>\n