Aan de vooravond van ‘Eurovision Asia’ had Songfestival.be een exclusief gesprek met Songfestivaldirecteur Martin Green in Bangkok. ‘We blijven allemaal vrienden.’

Songfestival.be: U hebt het vaak over de groei van ‘Eurovision Asia’ in de komende jaren. Toen het Junior Eurovisiesongfestival startte, verbonden de meeste omroepen zich meteen voor drie edities om die wedstrijd te laten groeien. Is dat hier ook gebeurd?

Martin Green: Nee, voor zover ik weet niet. Ik denk dat we het eerder organisch doen. Veel omroepen willen het terecht even proberen en de kat uit de boom kijken.

Ook in de Europese wedstrijd kies je er elk jaar voor om mee te doen, toch? Ik neem aan dat hetzelfde hier ook van toepassing is.

Ik wil dat de omroepen hier deelnemen omdat ze het willen en zien dat ze het publiek hebben dat wil kijken, eerder dan het contractueel vast te leggen.

Maar ik ben er nu al zeker van dat veel omroepen volgend jaar willen terugkeren en andere willen debuteren.

Peilt u bij de omroepen die nu deelnemen al naar volgend jaar?

Je ziet dat iedereen zich hier amuseert en er wordt al luidop gesproken over wat volgend jaar kan gebeuren.

Maar andere omroepen willen eerst kijken hoe het er hier aan toegaat, wat volstrekt normaal is natuurlijk.

Staat u al in gesprek met omroepen om de tweede editie te organiseren?

Ik denk dat er al verschillende omroepen en steden interesse tonen. Zoals je weet is het bij ‘Eurovision Asia’ niet zo dat de winnaar per se moet organiseren.

In de Europese wedstrijd vinden we dat zeer belangrijk, maar hier willen we flexibeler zijn. Maar ik heb er alle vertrouwen in.

DARA is hier als gastartieste. Is dat puur op uitnodiging van de organiserende Thaise omroep of toch ook een voorkeur van de EBU?

Het is heel genereus dat onze Thaise vrienden haar hebben uitgenodigd en ik ben er zeker van dat BNT (de Bulgaarse omroep die volgend jaar het Songfestival organiseert, red.) hetzelfde zal doen met wie hier wint.

Haar uitnodigen was heel logisch. Iedereen zei dat het heel leuk zou zijn als de Songfestivalwinnares van dit jaar kwam. DARA is ongelooflijk druk bezet en dus vind ik het geweldig dat ze dit prioriteit heeft gegeven.

‘Eurovision Asia’ is aan zijn langverwachte eerste editie toe. Bent u momenteel nerveus?

Ja, denk ik. Ik draai al langer mee in de branche en het gaat natuurlijk om de artiesten die nerveus moeten zijn, want ik sta niet op het podium.

Maar het is iets nieuws, en iets waar ik fel voor heb gestreden toen ik twee jaar geleden met deze job startte. Het team en ik hebben hier veel energie in gestoken. Dus samen met honderden anderen voel ik me wel licht verantwoordelijk voor het succes – en ik wil dat het een succes wordt.

Dus ja, ik word soms ’s nachts wakker. Maar als ik mijn stressniveau even wil doen dalen, ga ik naar de artiestenfoyer en zie ik dat leger briljante technici, bijna allemaal lokale mensen, die druk in de weer zijn om de beste show van hun leven te maken.

Als ik hier in het mediacentrum rondkijk, zie ik zeer weinig Aziatische journalisten. Hoe komt dat volgens u?

Vergeet niet dat Songfestivalmedia zeventig jaar de tijd gehad heeft om te groeien. Morgen (op de dag van de finale van ‘Eurovision Asia, red.) zal het er anders uitzien.

Er zijn al tal van interviews geweest met omroepen en kranten uit de regio, maar nu zien we inderdaad nog dat het vooral fanmedia zijn die interesse tonen en hier al aanwezig zijn.

Hoe belangrijk zijn fanmedia, zoals Songfestival.be, voor u?

Ze vormen een fundamenteel onderdeel van wat we doen. Zonder jullie staan wij nergens. Deze wedstrijd startte met niets. Zodra we dat niet meer respecteren, zijn we… fucked.

Hoe belangrijk is het voor het Eurovisiesongfestival dat ‘Eurovision Asia’ slaagt?

Ik denk dat onze oude Europese meid voldoende robuust is om niets extras nodig te hebben. Mensen samenbrengen voor muziek is een fundamenteel goed idee, nu meer dan ooit tevoren.

Waarom zouden we dat jaarlijks festijn als Europeanen voor onszelf moeten houden? Waarom kunnen we niet kijken of dat ook elders in de wereld iets goeds kan betekenen?

Hoe staat het met de voorbereidingen voor het Songfestival 2027 in Burgas?

Uitstekend. We werken met een fantastisch team bij BNT. Het is het grootste evenement dat Bulgarije ooit georganiseerd heeft. Sommigen van ons team waren er net voor een week en de zaken vlotten goed. De arena is fantastisch en het is gelegen bij een prachtig gebied nabij de zee.

We hebben intussen ook onze eerste artiest bekendgemaakt (George Perris voor Cyprus, red.), we hebben net het Junior Eurovisiesongfestival achter de rug, nu zijn we in Azië en daarna is het volle vaart vooruit naar Bulgarije.

Ons team heeft hernieuwde energie omdat het Songfestival afzakt naar een geheel nieuwe locatie. Dat is fantastisch om te zien. Sommigen zeggen me dat ze hierom van het Songfestival houden.

Tot slot: als Belgisch medium moeten we het ook even hebben over VRT, die openlijk twijfelde over deelname volgend jaar. Wat was uw rol in VRT te overtuigen toch deel te nemen?

Ik denk niet dat het om overtuigen ging, eerder om luisteren. VRT maakte het ons altijd heel duidelijk dat hij heel graag wilde deelnemen. Het is een moeilijk moment voor de wereld. VRT heeft vragen en wil, geheel terecht, open gesprekken over wat de EBU daaraan doet.

Dat is het mooie aan een ledenorganisatie zoals de EBU. Op een manier ben je een soort familie en dus praat je samen over dingen. Je overtuigt elkaar dus niet, je staat in een zeer goede dialoog met elkaar.

En vergeet niet dat de omroepen die ervoor kiezen niet deel te nemen ook EBU-leden blijven. We werken nog altijd dagelijks samen om publieke omroepen te ondersteunen op een kritiek moment. Dus we blijven allemaal vrienden.