De European Broadcasting Union (EBU) is een opvallend initiatief gestart: een wereldwijde zoektocht naar opnames van de verloren edities van het Eurovisiesongfestival 1956 en 1964. Ondanks de rijke geschiedenis van het evenement ontbreken er namelijk nog steeds cruciale beelden in de officiële archieven.

Met deze internationale zoektocht roept de EBU niet alleen omroepen, maar ook fans en privéverzamelaars op om mee te helpen.

Duik in je archieven, deel je informatie

Oude videobanden, opnames of zelfs fragmenten kunnen cruciaal zijn om ontbrekende stukken van de geschiedenis terug te vinden.

Het is niet de eerste keer dat verloren gewaand Eurovision-materiaal opnieuw opduikt. Dat geeft hoop dat ook deze missing links ooit opnieuw het daglicht zien.

Kun je helpen? Via deze link kun je je informatie delen.

Niet definitief verloren

Een van de twee ‘verloren’ edities is die van 1964 in Kopenhagen.

Jarenlang werd aangenomen dat deze editie definitief verloren was, maar dat bleek niet het geval te zijn.

Dankzij een samenwerking met Finse openbare omroep YLE werden nieuwe beelden teruggevonden. Zo staat het winnaarsoptreden van Gigliola Cinquetti integraal op YouTube:

(tekst gaat verder onder video)

Deze succesvolle schattenjacht stemt de EBU hoopvol over het terugvinden van nog meer beelden en fragmenten.

Ook 1956 blijft een mysterie

Naast 1964 blijft ook de allereerste editie van het Songfestival uit 1956 grotendeels verdwenen.

In die beginjaren was het nog niet gebruikelijk om televisie-uitzendingen systematisch te bewaren, waardoor enkel beperkte documentatie en audiofragmenten zijn overgeleverd.

Al bestaan er ook enkele videobeelden van een zegevierende Lys Assia.

(tekst gaat verder onder video)

De samenwerking met YLE geeft alvast nieuwe hoop dat deze twee edities niet voorgoed verloren zijn. Of er effectief bruikbare beelden worden gevonden, blijft voorlopig afwachten.

Een videocampagne over de zoektocht: