In het streamingtijdperk bereiken Songfestivalnummers een miljoenenpubliek via platforms als Spotify. Tegelijk is er elk jaar de ESC250, waarin fans stemmen op hun favoriete Songfestivalliedjes aller tijden. Hoe vaak overlappen die twee werelden – de globale streamsuccessen en de fanfavorieten – en waar wijken ze juist af? We nemen een aantal veel gestreamde Songfestivalnummers op Spotify onder de loep en vergelijken hun cijfers met hun prestaties in de ESC250.

Sommige Songfestivalnummers slagen erin om zowel het grote publiek als de Songfestivalfans te veroveren. Een voorbeeld is Arcade (Nederland 2019) van Duncan Laurence. Dit melancholische liedje won het festival én werd een wereldhit: ruim 1,4 miljard Spotify-streams tot nu toe, een record voor een Songfestivalinzending.

In de jaarlijkse ESC250 stond Arcade aanvankelijk ook steevast hoog genoteerd, in 2021 nog op nummer 4. Hoewel het nummer na enkele jaren iets daalde door de instroom van nieuwe liedjes (in 2024 zakte het naar plaats 16), blijft het een geliefde evergreen bij fans.

Euphoria

Een andere dubbele voltreffer is Euphoria van Loreen (Zweden 2012). Loreens winnende Songfestivalklassieker ontketende in 2012 een dancegolf door Europa en staat te boek als een van de invloedrijkste Songfestivalliedjes. In het streamingtijdperk doet Euphoria het nog uitstekend met naar schatting rond de 170 miljoen streams.

Bij de fans is het lied legendarisch: het stond tien jaar op rij op nummer 1 in de ESC250 (2012–2021) en wist in 2024 opnieuw de koppositie te veroveren. Loreens recente hit Tattoo (Zweden 2023) treedt in die voetsporen. Dat haalde in korte tijd al meer dan 800 miljoen streams en bereikte meteen bijna de top van de fanpoll.

In 2023 eindigde Tattoo op nummer 2 (vlak achter Käärijä’s Cha Cha Cha) en een jaar later zelfs op #2 opnieuw, ditmaal achter Loreens eigen Euphoria.

Zitti e buoni

Ook Zitti e buoni van Måneskin (Italië 2021) toont aan dat mainstream succes en succes bij Songfestivalfans kunnen samenvallen. De rockinzending groeide na het Songfestival uit tot een wereldwijd fenomeen.

Met ruim 571 miljoen Spotify-streams belandde Måneskin in de internationale hitlijsten, terwijl het nummer in de ESC250 van 2021 op de tweede plaats prijkte. De stevige rockvibe wist dus zowel rockliefhebbers als Songfestivalfans te charmeren.

Sommige oudere festivalhits behouden eveneens een voet in beide werelden. Fairytale van Alexander Rybak (Noorwegen 2009) was destijds een enorme hit in Europa en staat anno nu op Spotify op bijna 500 miljoen streams, opmerkelijk hoog voor een lied uit het pre-streamingtijdperk. Fans koesteren Fairytale nog steeds, het verschijnt elk jaar in de ESC250 (meestal rond de top 20).

Waterloo

Natuurlijk mogen we Waterloo van ABBA (Zweden 1974) niet vergeten. Dat nummer is een internationale evergreen met meer dan 400 miljoen Spotify-streams en geniet al decennialang airplay. In de ESC250 duikt Waterloo steevast op, al halen jongere favorieten tegenwoordig hogere posities.

Toch blijft ABBA’s overwinning van 1974 een zeldzaam geval waarin een Songfestivalnummer tot de popklassiekers aller tijden gaat behoren, geliefd bij zowel het brede publiek als de Songfestivalfanbasis.

Snap

Er zijn ook liedjes die wereldwijd miljoenen luisteraars bereiken, maar die bij Songfestivalfans opvallend minder enthousiasme oproepen. Snap van Rosa Linn (Armenië 2022) is daar een schoolvoorbeeld van. Na het festival werd Snap via TikTok een onverwachte wereldwijde hit, goed voor 1,3 miljard streams op Spotify, ongekend voor een nummer dat slechts 20e werd op het Songfestival.

In de ESC250 wist Rosa Linn die mainstream populariteit niet te verzilveren: fans stemden Snap in 2022 niet hoger dan de 64e plaats en een jaar later zakte het zelfs naar de 145e plaats.

Met andere woorden, de TikTok-generatie omarmde het liedje massaal, terwijl de Eurovisiegemeenschap het relatief links liet liggen.

Queen of Kings

Een vergelijkbaar verschil zien we bij Queen of Kings van Alessandra (Noorwegen 2023). Deze uptempo inzending werd online een hit, het krachtige refrein ging viraal en leverde meer dan 200 miljoen Spotify-streams op.

In de ESC250 eindigde Queen of Kings in 2023 16e, om een jaar later al naar de 55e plaats te zakken.

Toy

Ook enkele vroegere festivalhits die de hitlijsten haalden, scoren matig bij fanstemmen. Toy van Netta (Israël 2018) won weliswaar het Songfestival en verzamelde meer dan 100 miljoen streams, maar in de ESC250 kwam het nooit echt hoog.

In het jaar van de Songfestivalwinst kwam Toy binnen op plaats 21, een jaar later stond het lied nog 46e. In de recentste editie van de ESC250, in 2024, stond Toy op de 127e plaats.

If I Were Sorry

Een ander voorbeeld is If I Were Sorry van Frans (Zweden 2016). Deze radiovriendelijke popsong werd destijds een Europese radiohit en haalde al snel de 100 miljoen Spotify-streams.

Toch zul je het nummer in recente fanlijsten nauwelijks tegenkomen. In 2024 stond het nummer pas 420e, met een hoogste notering als 50e in 2016.

In 2020 was zijn lied verdwenen in de lijst, in 2021 kwam Frans weer even de ESC250 binnen, als 186e. Sinds 2022 staat het lied niet meer in onze jaarlijkse hitlijst.

Shum

Songfestivalfans hebben hun eigen favorieten die niet altijd overeenkomen met wat het grote publiek massaal beluistert. Sommige nummers worden echte publiekslievelingen, ook al bleven ze buiten het Songfestivalcircuit relatief onbekend.

Een goed voorbeeld is Shum van Go_A (Oekraïne 2021). Met zijn hypnotiserende folkbeats eindigde het op plaats 3 in de ESC250 van 2021. Hoger dan veel festivalwinnaars ooit geraakt zijn.

Het lied haalde dan wel meer dan 117 miljoen streams op Spotify, maaar een radiohit is het niet geworden.

In de jaren nadien bleef het nummer geliefd. In 2024 haalde Shum opnieuw de top 10 van de ESC250.

Fuego

Een ander voorbeeld van een fanfavoriet is Fuego van Eleni Foureira (Cyprus 2018). Het eindigde als tweede in Lissabon, maar bij fans wordt het vaak als de échte winnaar gezien.

Fuego haalde meerdere keren een top 5-plaats in de ESC250. Het is intussen vaste gast op elk Songfestivalfeest. Toch brak het internationaal maar beperkt door, met ‘slechts’ 114 miljoen streams.

Mainstream succes en fanliefde gaan dus niet altijd hand in hand. Liedjes als Shum en Snap tonen hoe verschillend de smaak van het brede publiek en de Songfestivalfan kunnen zijn.

Soms, heel soms, is er dat magische liedje dat beide werelden weet te verbinden. Dan ontstaat een echte Songfestivalklassieker.