Voor het Songfestival van 1996 gooide de EBU het kwalificatiesysteem volledig om. Niet langer vielen de laagst gerangschikte landen van het vorige jaar automatisch af. Voortaan mocht elke omroep zich inschrijven met een lied, maar bijna iedereen moest eerst een audiovoorronde overleven.
In totaal schreven dertig landen zich in. Gastland Noorwegen was automatisch geplaatst voor de finale. De overige 29 inzendingen werden achter gesloten deuren beoordeeld door nationale jury’s, die de liedjes uitsluitend te horen kregen.
Elk land kende de gebruikelijke punten van één tot twaalf toe aan zijn tien favorieten.
De zeven laagst geklasseerde landen vielen af. De volledige uitslag bleef jarenlang geheim. Intussen is bekend dat Zweden de kwalificatieronde won, voor Ierland en het Verenigd Koninkrijk. België eindigde als twaalfde en plaatste zich dus probleemloos voor de finale.
Loting voor de finale
Op 22 maart 1996 werden de resultaten bekendgemaakt tijdens een korte interne EBU-uitzending. De gekwalificeerde landen verschenen één voor één als balletjes uit een lotingstrommel. Daarmee werd meteen ook de startvolgorde voor de finale in Oslo bepaald.
Tekst gaat verder onder video
België en Nederland
De Vlaamse omroep BRTN maakte van de bekendmaking een echt persmoment. Lisa del Bo volgde de loting samen met journalisten. Toen België als zestiende balletje uit de trommel kwam, was de opluchting groot.
Ook Nederland plaatste zich voor de finale. Maxime & Franklin Brown vernamen hun kwalificatie tijdens een uitzending van De TV Show met Ivo Niehe.
Duitse uitschakeling
De grootste verrassing was de uitschakeling van Duitsland. Het land had tot dan toe aan elke Songfestivalfinale deelgenomen, maar slaagde er met Blauer Planet niet in zich te plaatsen.
Ook Rusland, Israël, Denemarken, Hongarije, Roemenië en Voormalig Joegoslavische Republiek Macedonië vielen af.
Vooral de Duitse uitschakeling veroorzaakte heel wat ongenoegen. Als een van de grootste financiers van de EBU wilde de Duitse omroep niet nog eens het risico lopen de finale te missen. De audiovoorronde verdween dan ook na één editie alweer uit het reglement.