Na de audiovoorronde was het op 18 mei 1996 tijd voor de finale in Oslo Spektrum. De Noorse omroep NRK pakte uit met een van de modernste Songfestivals tot dan toe.
De optredens werden voor het eerst in breedbeeld geregistreerd en de omroep lanceerde de allereerste officiële Songfestivalwebsite. Zelfs de naam van de wedstrijd werd tijdelijk gewijzigd naar Eurosong 1996, al zou die vernieuwing geen navolging krijgen.
Ook het podium oogde indrukwekkend. Het decor stelde een boorplatform voor en het scorebord werd voor het eerst als een 3D-projectie weergegeven.
Presentatrice Ingvild Bryn werd daarbij bijgestaan door Morten Harket, de zanger van A-ha. Tijdens de pauze bracht hij ook een nummer uit zijn solorepertoire.
De Noorse omroep introduceerde nog een vernieuwing die zou blijven bestaan. Voor het eerst werden twee generale repetities met publiek georganiseerd. Beide waren in een mum van tijd uitverkocht en groeiden uit tot een vaste traditie bij latere edities.
De postkaartfilmpjes toonden de artiesten in hun eigen leefomgeving, afgewisseld met beelden uit Noorwegen. Op het einde wenste telkens een politicus uit het betrokken land zijn vertegenwoordiger succes.
Morten Harket & Ingvild Bryn
Nieuwe gezichten
Na de audiovoorronde keerden onder meer Nederland, Zwitserland, Estland, Finland en Slowakije terug naar de finale. Duitsland, Rusland, Hongarije, Denemarken en Israël hadden de voorronde dan weer niet overleefd.
De Britse Gina G gold vooraf als een van de topfavorieten met Ooh Aah… Just a Little Bit. Ze eindigde uiteindelijk pas als achtste, maar haar nummer groeide uit tot een internationale hit en leverde zelfs een Grammy-nominatie op.
Ook Portugal behaalde met een zesde plaats zijn beste resultaat ooit, terwijl Estland voor het eerst de top vijf haalde.
België: Lisa del Bo
Na een jaar afwezigheid keerde België terug dankzij Lisa del Bo. Opvallend genoeg had de Vlaamse omroep haar voorronde voor één keer niet Eurosong, maar De Gouden Zeemeermin genoemd.
De weken voor de finale groeide de belangstelling enorm. De BRTN organiseerde een persconferentie op een gehuurde Vikingboot, al verhuisde die uiteindelijk naar het hotel van de Belgische delegatie.
Helmut Lotti, die ook bij Lisa’s manager Piet Roelen onder contract stond, gaf aan van (zijn toenmalige woonplaats) Beringen naar Knokke te fietsen als ze in Oslo buiten de top tien zou eindigen.
Sandra Kim reisde eveneens naar Oslo, terwijl commentator André Vermeulen eenmalig vervangen werd door Johan Verstreken en Michel Follet.
De repetities verliepen niet altijd vlekkeloos en Lisa del Bo moest zelfs het communiefeest van haar zoon missen.
Toch steeg Liefde is een kaartspel in de dagen voor de finale naar de negende plaats bij de bookmakers. Componist John Terra stond als toetsenist mee op het podium.
België begon sterk aan de stemming met vijf punten uit het Verenigd Koninkrijk en zelfs twaalf uit Spanje, de eerste Belgische topscore sinds Sandra Kim in 1986. Daarna droogde de puntenstroom echter op. Uiteindelijk eindigde Lisa del Bo als zestiende.
‘Natuurlijk had ik gedacht van wat meer landen punten te krijgen’, zei ze na afloop aan Het Belang van Limburg. ‘Bij de eerste tien, dat was het doel. Maar ik ben niet ontgoocheld. Ik heb mijn uiterste best gedaan.’
Tekst gaat verder onder video
Nederland: Maxime & Franklin Brown
Maxime & Franklin Brown vertegenwoordigden Nederland met De eerste keer. Tegen de verwachtingen in eindigden ze als zevende.
Na afloop bleek dat de Spaanse puntengeefster haar punten aan Holland had toegekend, maar dat die verkeerd als Poland waren verstaan. Na rechtzetting schoof Nederland nog een plaats op in het klassement.
Tekst gaat verder onder video
Ierland opnieuw boven
Tijdens de puntentelling leek het aanvankelijk alle kanten uit te gaan. Uiteindelijk kozen de jury’s vooral voor rustige folkgeïnspireerde nummers.
De Zweedse groep One More Time eindigde als derde. Gastland Noorwegen pakte zilver dankzij Elisabeth Andreassen, die al voor de vierde keer deelnam aan het Songfestival.
De overwinning ging opnieuw naar Ierland. Eimear Quinn won met The Voice en bezorgde haar land een vierde overwinning in vijf jaar en een zevende Songfestivalzege in totaal. Ze eindigde bijna vijftig punten voor de Noorse nummer twee.
Tekst gaat verder onder video
Een succesvolle thuiskomst
Lisa del Bo werd na haar terugkeer feestelijk ontvangen op de luchthaven van Zaventem. Haar carrière kreeg een stevige impuls. In juli gaf ze haar concert in het Grand Casino van Knokke, haar hoofdprijs van De Gouden Zeemeermin.
Helmut Lotti kwam zijn belofte na en fietste, onder veel media-aandacht en met een 300-koppig peloton in zijn kielzog, de 194 kilometer van Beringen naar Knokke.
Met 1.699.000 kijkers was het Songfestival het best bekeken televisieprogramma van de week in Vlaanderen.
Toch ontstond achteraf nog een klein communautair relletje nadat in het Belgische postkaartfilmpje enkel Vlaams minister-president Luc Van den Brande Lisa del Bo succes had gewenst.
Ondanks alle technische vernieuwingen groeide de kritiek op het stemsysteem. Moderne liedjes vielen opnieuw naast de prijzen. Onder meer op aandringen van Duitsland werkte de EBU daarom aan een ingrijpende hervorming. Die zou een jaar later leiden tot de invoering van televoting.
Ierland
