Drie keer op een rij

De Ierse omroep RTÉ schreef opnieuw geschiedenis door het Eurovisiesongfestival voor de derde opeenvolgende keer te organiseren.

De Britse BBC had aangeboden om de organisatie mee op zich te nemen en de wedstrijd vanuit Belfast uit te zenden, maar uiteindelijk besloot RTÉ het Songfestival alleen te organiseren.

Wel werd met de EBU afgesproken dat Ierland bij een eventuele vierde opeenvolgende overwinning niet opnieuw zelf hoefde in te staan voor de organisatie.

Veertigste editie

Net als een jaar eerder vond het Songfestival plaats in het Point Theatre in Dublin. Het podium kreeg wel een volledig nieuwe uitstraling. De futuristische skyline van 1994 maakte plaats voor een veel donkerder en mysterieuzer decor.

De presentatie was in handen van Mary Kennedy, die veertien jaar eerder al als reservepresentatrice klaarstond tijdens het Songfestival van 1981.

De jubileumeditie opende met een montage van vroegere winnaars, waarna Kennedy de kijkers in het Iers, Engels en Frans verwelkomde.

Mary Kennedy

Van 25 naar 23 landen

Het aantal deelnemers werd opnieuw teruggebracht van 25 naar 23. Italië en Luxemburg bleven vrijwillig thuis. Luxemburg zou daarna jarenlang niet meer terugkeren op het Songfestival.

Door het degradatiesysteem verschenen ook heel wat andere landen niet aan de start. Nederland, Finland, Zwitserland, Estland, Roemenië, Slowakije en Litouwen moesten een jaar overslaan.

Hun plaatsen werden ingenomen door onder meer België, Denemarken, Slovenië, Israël en Turkije. De vele wijzigingen leidden tot zoveel kritiek dat de EBU het systeem na afloop opnieuw zou aanpassen.

Favorieten

Opnieuw gold de Ierse inzending vooraf als een van de kanshebbers. Tijdens de repetitieweek kreeg zanger Eddie Friel echter af te rekenen met plagiaatbeschuldigingen.

Zijn lied Dreamin’ zou te veel gelijkenissen vertonen met een nummer uit 1971. De aangekondigde rechtszaak kwam er uiteindelijk niet.

Ook Zweden, Slovenië, Kroatië en Israël werden door de wedkantoren hoog ingeschat.

De Noorse groep Secret Garden gold dan weer als de verrassende outsider met Nocturne, een nummer dat op slechts 24 gezongen woorden na volledig instrumentaal was.

België: Frédéric Etherlinck

Na een jaar afwezigheid keerde België terug naar het Songfestival. Frédéric Etherlinck won de Waalse preselectie met La voix est libre. Hij was de geadopteerde kleinzoon van Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck.

Vooraf werd België een plaats in de middenmoot toegedicht, maar de uitslag draaide anders uit. Etherlinck kreeg slechts acht punten – één uit Oostenrijk en zeven uit Spanje – en eindigde als twintigste.

‘Ik heb zo verschrikkelijk weinig punten gekregen dat je het bijna niet voor mogelijk houdt’, zei hij na afloop aan Gazet van Antwerpen. ‘Het ligt aan de jury. Te oud, ze verwachtten wellicht allemaal iemand in een maatpak.’

Tekst gaat verder onder video

Nederland

Nederland ontbrak opnieuw door het degradatiesysteem. Toch was er veel aandacht voor de Nederlandse televisiecommentator Paul de Leeuw.

Zijn gevloek en walggeluiden tijdens de aankondiging van de Israëlische inzending leverden hem veel kritiek op. Het zou elf jaar duren voor hij opnieuw Songfestivalcommentator werd.

Noorwegen verrast

Aanvankelijk leek de puntentelling uit te draaien op een Scandinavisch duel tussen Noorwegen, Zweden en Denemarken. Halverwege nam Secret Garden afstand van de concurrentie en hield uiteindelijk ook de Spaanse Anabel Conde achter zich.

Met Nocturne bezorgde Secret Garden Noorwegen zijn tweede Songfestivaloverwinning, exact tien jaar na Bobbysocks!.

Tekst gaat verder onder video

Riverdance krijgt geen vervolg

De pauzeact, verzorgd door het koor Lumen, kon onmogelijk tippen aan het internationale succes van Riverdance een jaar eerder. Voor de stemming werd bovendien Johnny Logan in de bloemetjes gezet, want hij vierde die avond zijn verjaardag.

De finale trok 950.000 Vlaamse kijkers en was daarmee pas het zevende meest bekeken programma van de week.