De ESC250 vertelt elk jaar een verhaal. Maar minstens even interessant is wat níét in dat verhaal voorkomt. Sommige inzendingen zijn wereldwijd bekend of scoren massaal streams, maar krijgen in de fan poll verrassend weinig stemmen.

Een van de meest opvallende is Snap van Rosa Linn. Wereldwijd groeide het nummer uit tot een streaminggigant en een van de grootste TikTok-successen uit de geschiedenis van het festival. Toch bleef het in 2024 volledig buiten de ESC250.

Online vroegen fans zich af hoe zo’n miljardenhit totaal geen weerklank krijgt bij de hardcore Songfestivalgemeenschap. Het is de ultieme illustratie van hoe ver de smaak van het grote publiek kan afstaan van die van de kernfans.

Eén plaats te laag: de pijn van nummer 251

Minstens even spraakmakend was het lot van Bistra voda van Regina. De Bosnische klassieker strandde op een bijzonder frustrerende 251e plek. Eén stap verwijderd van de lijst, maar tegelijk volledig onzichtbaar in de finale ranking.

Veel fans van het lied gaven online aan dat te zien als een reden om dit jaar wél te stemmen.

Drie landen opnieuw zonder enkele notering

Naast individuele inzendingen zijn er ook landen die structureel buiten beeld blijven. Andorra, Marokko en Wit-Rusland haalden opnieuw geen enkele plaats in de ESC250.

Salvem el món kwam voor Andorra nog het dichtst in de buurt, maar bleef ver verwijderd van de 250 hoogste. Voor Wit-Rusland bleef Story of My Life het hoogste punt en Marokko’s enige inzending ooit, Bitakat hob, kreeg opnieuw te weinig steun om ook maar in de buurt van de ESC250 te komen.

Dat deze landen jaar na jaar afwezig blijven, toont hoe sterk de mobilisatie van fans een rol speelt. Wellicht speelt ook de afwezigheid van deze landen op het Songfestival mee en, laat ons eerlijk zijn, de recency bias.

Ontbrekende winnaars

Het viel vorig jaar ook op hoeveel voormalige winnaars de lijst niét haalden. Sommige zijn klassiekers die iedereen kent, maar die vandaag niet meer meewegen in de stemmingen. Niet elke winnaar blijkt de tijdloosheid te hebben of genoeg aantrekking te hebben.

Zo ontbraken opvallend genoeg Après toi van Vicky Leandros en Un banc, un arbre, une rue van Séverine, liedjes die in hun tijd het Songfestival domineerden. Ook Johnny Logans What’s Another Year, ooit een van de bekendste Ierse inzendingen, bleef volledig uit de lijst.

Daarnaast keerden publieksfavorieten zoals de Olsen Brothers met Fly on the Wings of Love, Herreys met Diggi-loo diggi-ley en Bobbysocks met La det swinge evenmin terug.

Zelfs het historisch meest iconische Songfestivallied buiten het festival, Nel blu dipinto di blu, kreeg niet genoeg stemmen.
Het is opmerkelijk dat een nummer dat wereldwijd synoniem staat voor het Songfestival binnen de fan community amper nog stemkracht heeft.

Ook modernere winnaars verloren hun plek. Running Scared uit Azerbeidzjan, dat in 2011 nog massaal airplay kreeg, ontbrak volledig. Het toont hoe vergankelijk zelfs een overwinning kan zijn wanneer het lied geen nieuwe fanbasis meer opbouwt.

Andere verrassende afwezigen

Verschillende oudere publieksfavorieten, die nog vaak op Songfestivalfeestjes opduiken, bleven ook weg uit de lijst. Zo bleef Gigliola Cinquetti’s Si, ondanks zijn populariteit bij liefhebbers van vintage Songfestival, buiten de top 250.

Ook haar Non ho l’età haalde de lijst niet, al was dat met een 252ste plaats heel nipt.

Nationale iconen, internationale stilte

Sommige acts die in eigen land als legendes gelden, weten internationaal minder kiezers te bereiken. Kate Ryans Je t’adore blijft in België een absolute Songfestivalklassieker, maar internationaal blijft het stemgedrag opvallend bescheiden.

Kate haalde nipt de lijst, op plaats 243. Xandee daarentegen viel daar met 1 Life ver buiten, op een 585ste plaats. Het verschil tussen nationale trots en de globale fanstemmen blijft daarmee groot.

Wat zeggen deze afwezigen?

De ESC250 is geen historisch overzicht, maar een jaarlijkse momentopname van wat in de fan community leeft.

Liedjes die vandaag massaal gestreamd worden, kunnen verdwijnen. Vergeten parels kunnen plots terugkeren, winnaars kunnen wegzakken terwijl niet-finalisten opeens stijgen.

De opvallendste afwezigen van 2024 bewijzen vooral dit: in de ESC250 is niets vanzelfsprekend. Volgend jaar kan het weer helemaal anders zijn.