Na de verrassende overwinning van Riva streek het Songfestival neer in Zagreb. Veel waarnemers twijfelden of Joegoslavië de organisatie wel aankon.

Het land kampte met financiële problemen en de politieke spanningen liepen steeds verder op. Toch slaagde de Joegoslavische omroep erin een verzorgde editie neer te zetten en tegelijk het toerisme in de kijker te zetten.

De organisatoren besteedden veel aandacht aan de ontvangst van delegaties en journalisten. Ook de pauzeact stond volledig in het teken van Joegoslavië, met een toeristische film die de schoonheid van het land moest tonen.

Sneller tempo

Na de lange uitzending van 1989 kozen de organisatoren bewust voor een vlottere aanpak. De presentatoren kondigden de liedjes niet langer zelf aan. Tijdens de postkaartfilmpjes verscheen telkens Eurocat, de eerste officiële mascotte uit de geschiedenis van het Songfestival.

Vanaf deze editie gold ook een nieuwe leeftijdsregel. Kandidaten moesten in het jaar van het Songfestival minstens zestien jaar worden. De aanpassing volgde op de discussie over de erg jonge deelnemers van een jaar eerder. Sinds 2027 moeten deelnemers minstens achttien jaar oud zijn.

Presentatoren keren terug

Niet de artiesten, maar de presentatoren haalden tijdens de repetitieweek de meeste krantenkoppen. Helga Vlahović en Oliver Mlakar trokken zich na kritiek uit de pers terug, waarna de omroep snel een jonger duo aanwees.

Twee dagen voor de finale keerden Vlahović en Mlakar alsnog terug, zodat zij uiteindelijk toch de uitzending presenteerden.

Helga Vlahović & Oliver Mlakar

Belgische bedrijven achter de schermen

België speelde ook achter de schermen een opvallende rol. Video Image Processing uit Torhout leverde de grote videoschermen, Speed Rack verzorgde het meubilair en ADB uit Zaventem stond in voor het computergestuurde belichtingssysteem.

België: Philippe Lafontaine

Philippe Lafontaine vertegenwoordigde België met Macédomienne, een lied opgedragen aan zijn Macedonische echtgenote. De Waalse omroep had voor het eerst sinds 1964 opnieuw rechtstreeks een kandidaat aangeduid.

Van Lafontaine werden weinig grote prestaties verwacht. België eindigde uiteindelijk in de middenmoot, met hoge scores uit Nederland, Duitsland, Frankrijk en Zweden.

‘Ik ben tevreden en ik heb me goed geamuseerd’, reageerde de zanger na afloop. Daarna sloeg hij het afscheidsfeest over en trok hij meteen naar zijn hotelkamer.

(tekst gaat verder onder video)

Favoriet Joëlle Ursull

Een van de grote favorieten was de Franse Joëlle Ursull, die White and Black Blues bracht. Het lied was geschreven door Serge Gainsbourg, die 25 jaar eerder ook Poupée de cire, poupée de son had gecomponeerd.

Tijdens een persconferentie vertelde Ursull hoe trots ze was om niet alleen Frankrijk, maar ook de zwarte gemeenschap te vertegenwoordigen. Door een foutieve vertaling ontstond daarover onnodige commotie, wat de zangeres zichtbaar aangreep.

Valse start voor Spanje

De avond begon met een technisch probleem. Bij Azúcar Moreno liepen de geluidsband en het orkest niet synchroon, waardoor het optreden moest worden stilgelegd. De zussen verlieten even het podium en begonnen daarna opnieuw.

De valse start bleek geen ramp. Spanje eindigde uiteindelijk als vijfde.

Nederland

Maywood won eerder dat jaar het vernieuwde Nationaal Songfestival, waarin voor het eerst twee halve finales werden georganiseerd. Met Ik wil alles met je delen trok het zussenduo naar Zagreb.

Op het Songfestival zat een topklassering er niet in. Nederland eindigde als vijftiende, net als een jaar eerder.

(tekst gaat verder onder video)

Vrede en vrijheid

De val van de Berlijnse Muur enkele maanden eerder liet ook op het Songfestival zijn sporen na. Opvallend veel liedjes draaiden rond vrede, vrijheid en Europa.

Ierland bracht Somewhere in Europe, Oostenrijk Keine Mauern mehr en Noorwegen Brandenburger Tor. Finland koos dan weer voor zijn eerste Songfestivalinzending in het Zweeds, de tweede officiële landstaal van het land.

Noorwegen en Finland eindigden uiteindelijk gedeeld op de laatste plaats.

Italië wint opnieuw

Ook de uiteindelijke winnaar bracht een duidelijke politieke boodschap. De Italiaan Toto Cutugno bezong in Insieme: 1992 de komst van een hechter Europa en de toekomstige Europese Unie.

Hij werd op het podium begeleid door een Joegoslavisch achtergrondkoor dat hij tijdens de repetitieweek had samengesteld. Na een spannende puntentelling haalde Italië het uiteindelijk van Frankrijk en Ierland. Het was de eerste Italiaanse overwinning sinds Gigliola Cinquetti in 1964.

Tijdens de stemming ontstond nog kort verwarring toen de Italiaanse puntengever zich per vergissing als de Spaanse jury aankondigde. De Franse delegatie diende nadien een klacht in bij de EBU, maar zonder gevolg.

(tekst gaat verder onder video)

Luc Appermont neemt afscheid

Op BRT2 keken 934.000 Vlamingen naar het Songfestival. Dat waren er bijna een miljoen minder dan een jaar eerder, maar de uitzending was wel nog altijd het tweede meest bekeken programma van de week.

De editie van 1990 betekende ook het afscheid van Luc Appermont als commentator. Na zijn overstap naar VTM nam André Vermeulen vanaf 1991 de commentaar voor zijn rekening.