Wenen 2026
‘Eerste keer in 48 jaar’: waarom deze diehard fans vanavond niet naar Songfestival kijken
Het is duidelijk met pijn in het muziekhart, maar heel wat grote fans boycotten deze week het Songfestival. Op sociale media lieten heel wat lezers en volgers weten waarom hun tv vanaf vanavond uitstaat.
‘Noem jij jezelf een diehard Songfestivalfan, maar ga je deze editie toch niet kijken? Vertel ons waarom.’ Die oproep lanceerden we afgelopen weekend op zowel Facebook als Instagram.
We kunnen er namelijk niet om heen dat de deelname van Israël en de controverse daarrond ervoor zorgen dat niet iedereen blij is met deze editie in Wenen. Ook grote fans zijn het meer dan zat.
Onder onze posts verschenen namelijk tientallen, uitgebreide reacties. Jullie, onze lezers en volgers, lieten in jullie hart kijken. Sommigen keren het festival de rug toe, terwijl andere fans trouw op post blijven.
‘Hypocrisie kotsbeu’
Verschillende fans gaan deze editie, voor de eerste keren in jaren zo blijkt, overslaan.
‘Ik ga voor het eerst in 22 jaar niet kijken. Ik hoop dat de kijkcijfers zo extreem laag zijn dat de VRT volgend jaar, indien de politieke situatie dan nog niet veranderd is, niet anders kan dan zich terug te trekken. Ik schaam me dat België dit jaar toch deelneemt.’
Nog een reactie:
‘Voor de eerste keer sinds 2016 kijk ik niet. Ik ben de hypocrisie echt kotsbeu en kijk niet meer zolang Israël nog mag meedoen (of dat Rusland uitgesloten blijft). Ik haal er zelfs geen plezier meer uit.’
Deze fan stopt zelfs na 48 (!) jaar met kijken:
‘Na 48 jaar ga ik niet meer kijken, het is een rariteitenkabinet geworden en politiek viert hoogtij doorheen de hele show, jammer genoeg. De hele Israëlheisa is de reden waarom er geen of nauwelijks nog interesse is. Het is ook de eerste keer in 22 jaar dat we niet meer kijken met vrienden, ook zij hebben geen zin meer.’
‘EBU maakt betreurenswaardige keuzes’
Het is duidelijk dat de kwestie rond Israël, maar ook hoe de EBU hiermee omgaat, voor veel fans een brug te ver is.
‘Natuurlijk kijk ik dit jaar niet. Er doen 5 landen niet mee waaronder 1 van de big 5. Ik kijk nochtans elk jaar. Hopelijk kijken er veel mensen niet live dit jaar. Dan verslikken die van EBU zich misschien eens en proberen ze het meer fair en menselijk te maken.’
‘Elk jaar maakten we er een event van bij ons thuis met hapjes, drankjes, vlagjes, scorebladen … maar de laatste jaren heeft EBU zeer betreurenswaardige keuzes gemaakt waardoor de fun echt helemaal weg is bij Eurovision. De sfeer tussen de fans is om te snijden en politiek is niet meer te mijden binnen Eurovision. Zeker het feit dat Israël nog steeds mag deelnemen ondanks de genocide in Gaza of hun deelname aan de oorlogen in o.a. Iran, Libanon en Syrië is echt absoluut not done.
Rusland werd indertijd, terecht, buitengesmeten toen ze Oekraïne hadden aangevallen, maar voor Israël wordt een oogje toegeknepen. Daarom kijk ik, met spijt in het hart, niet meer naar Eurovision tot alles weer in orde is. Ik hoop oprecht dat de rust weerkeert in de Eurovisionwereld, maar zolang hypocrisie, corruptie en steun aan landen die genocide en oorlogsmisdaden plegen er deel van blijft, stop het verhaal voor mij.’
‘Het is de eerste keer in ongeveer 15 jaar dat ik niet kijk. Zelf heb ik de meeste nationale finales wel gevolgd, maar heb zo veel mogelijk EBU geboycot. De reden waarom is puur omdat je als een governing body van zo een groot evenement als ESC een ruggengraat moet hebben wanneer een lid hiervan mensen rechten schendt en deze sancties moet opleggen.Toen Azerbaijan in 2012 gastland was zijn er ook tig mensenrechten geschonden zonder dat hier iets tegen is gebeurd. Ik vind het zelf ook spijtig dat veel rijke westerse landen, specifiek wij, dit ook door de vingers zien – zeker na al het nieuws dat een stemming om Israël uit te sluiten zou gehouden worden onder een hervorming van sommige regels, wat ook broodnodig was.’
Voor alle duidelijkheid: fans die niet kijken, doen dat soms ook omwille van andere redenen. Bijvoorbeeld de nieuwe regels, het soort muziek dat op het Songfestival te horen is …
‘Zinloze boycot’
Bepaalde diehards kijken dus niet meer. Maar we mogen alle fans niet over dezelfde kam scheren. We lezen ook veel reacties waaruit blijkt dat velen het Songfestival absoluut niet zullen loslaten.
Bijvoorbeeld:
‘Hoe kan je jezelf “die hard fan” noemen als je niet gaat kijken uit een zinloze boycot!? Ik wil gerust mee boycotten als we ook ELKE ANDERE competitie gaan boycotten waar Israël aan deelneemt. Alleen stel ik vast dat er opeens 2 maten, 2 gewichten zijn. De grootste oproepers zijn net de mensen die sowieso al niet (of maar half) kijken. Ze hebben dus 0,0 persoonlijk verlies.’
Deze fan hoopt dat de commotie stopt:
‘Ik kijk dit jaar zeker en vast. Heel die commotie over Israël moet stoppen. Ze zijn op het matje geroepen ivm het ronselen van stemmen. Maar ze volledig uitsluiten, gaat niet gebeuren. Er zijn landen die hun blijven steunen. Maar dat hier mensen zijn die sommige culturen of landen willen beschermen of hun willen boycotten door niet te kijken, zal zeker niet helpen.
Maar ik blijf gewoon een diehard liefhebber en ik kijk en stem voor liederen die ik graag hoor en ook voor performances die goed zijn en ook dat ze zuiver zingen. Ik laat me niet leiden door de media. Ik ben ook trots dat de RTBF zich niet heeft laten misleiden door zoals verschillende landen die zich hebben teruggetrokken van het festival en toch besloten heeft om deel te nemen. Ik ben benieuwd wat de VRT volgend jaar gaat doen, maar we moeten onze stem juist laten horen op het festival door deel te nemen.’
Deze diehard fan verliest zijn enthousiasme niet:
‘Ik kijk al jaaaaaaaaaaren en ga er ook live heen . . . Waarom zou ik dit jaar skippen ?? Once een songfestival fan always een songfestival fan’
‘Zuiver geweten’
Tenslotte willen we nog een verhaal delen dat we privé ontvingen. Omdat het aantoont wat voor dilemma kijken naar het Songfestival is geworden.
‘Al meer dan 10 jaar is er een viewing party bij mij thuis, met scoreborden en alles wat je er bij wilt.
Ondertussen waren we met 8 bij de laatste edities en keken we met een deel van de groep zelfs de halve finales. Vorig jaar zaten we met 8 samen in de zetel en was de afspraak dat we de individuele scorebladen van iedereen in 2025 zouden vergelijken met die van 2026.Hoe dichter de datum kwam, hoe meer twijfel er kwam. Wat als België nu niet mee doet? Kijken we dan samen? Hoe zit het met de deelname van Israël. Uiteindelijk hebben we gestemd en 5 van de 8 skippen dit jaar omdat ze zich niet kunnen vinden met de deelname van Israël. Eurovisie kijken, is samen feest, maar dat kan niet met wat er zich nu afspeelt.
We willen het skippen met een zuiver geweten. In plaats daarvan kiezen we voor gezellig samen zijn zonder het hele circus. Zo moeten we ons ook niet schuldig voelen dat we keken terwijl er andere mensen lijden. Israël mag winnen, dan stopt alles misschien en kan de EBU zich herbronnen.’