‘VRT neemt namens België deel aan het Songfestival. Het laatste wat we nodig hebben, is een excuusinzending. Juist nu is het cruciaal dat ons land opnieuw scoort zoals destijds met Tom Dice (foto). Iets anders is een regelrechte ramp.’ Dat schrijft Jasper, medeoprichter van Songfestival.be, in dit opiniestuk.

‘België heeft niet gescoord omdat het te laat was een topinzending te vinden.’ Dat mag absoluut niet de uitleg van VRT zijn na afloop van het Songfestival 2027 in Burgas.

Doodbloedend zeehondje 

Het zou de fatale knuppelslag zijn voor het doodbloedende zeehondje dat België op het Songfestival symboliseert.

In plaats daarvan hebben we een zeldzame eenhoorn nodig. Eentje die België laat voorop galopperen tijdens de puntentelling, eentje waarachter heel het land zich kan scharen. VRT-delegatie, jullie hebben werk te doen!

Nét niet door het ijs gezakt

Het is al van Gustaph in 2023 geleden dat België nog écht scoorde. Het feestje van Mustii was over voor het ooit echt begonnen was, het publiek dempte maar wat graag de lasers van Red Sebastian en ESSYLA zakte nét niet door het ijs.

Het ging (voor de zoveelste keer) al niet geweldig met België op het Songfestival, maar het is er nu zéker niet beter op geworden.

Stok om mee te slaan

Los van de heisa rond Israël en de houding van zowel de EBU als heel wat publieke omroepen, roept Lucrèce, die twee straten verder naast café De Ton woont, al jaar en dag – volgens mij is ze begonnen in 1956 – dat België niet meer moet meedoen.

‘We scoren toch niet, het Songfestival is platte carnaval, slechte muziek, ons belastinggeld niet waard, té politiek …’

Al deze redenen vormen samen al jarenlang een stok waarmee veel Belgen maar wat graag op het Songfestival slaan. En of een zeehond lijden kan.

Flutinzending

Door alles wat er de afgelopen tijd gebeurd is – en niet in het minst doordat VRT zélf openlijk haar twijfels uitte over al dan niet deelnemen, is die stok alleen nog maar zwaarder geworden.

Als we nu afkomen met een flutinzending en nog maar eens grandioos floppen, heeft niemand – tegen dan misschien zelfs de fans niet meer – nog geloof in ons Belgenlandje op het Songfestival.

Laat muziek de publieke opinie keren

Enkel een ijzersterke inzending, liefst een radiohit in eigen land, kan de publieke opinie misschien toch nog keren.

Als we een artiest en een lied vinden waarin we kunnen geloven, waar we met z’n allen achter kunnen staan, kan de muziek weer een beetje meer op de voorgrond komen.

Denk aan de jaren van Sergio, Xandee, Kate Ryan, Tom Dice … Het geloof dat we konden winnen!

Kempisch boerenverstand

Nog even terug naar die unicorn. Moeten we iemand als Natalia van stal halen? Een bekende kop die met haar Kempisch boerenverstand weet wat ze wil en bovendien de harde kritieken aankan?

Wat heeft zo iemand nog te verliezen? Zolang je Natalia niet als alleenstaande moeder met een beperkt budget laat leven, kan ze veel slikken.

Of misschien is iemand met ‘een dik vel’ die een positieve boodschap brengt, niet genoeg. Is het aan een Vlaamse chouchou zoals Niels Destadsbader, Camille of Aaron Blommaert om zijn of haar nek uit te steken?

Ranzig modderbad

Zulke artiesten hebben een grote fanbase en kunnen veel kijkers naar het scherm lokken. En de kelderende kijkcijfers opkrikken, daar zullen ze bij VRT ook wel oren naar hebben.

Al zijn er genoeg verdedigbare redenen waarom deze toppers zullen passen. Door de tegenstrijdige communicatie van VRT ligt er op de weg naar Burgas geen fluwelen rode loper, maar een ranzig modderbad.

Wit blad

Of is het aan iemand die vanop een wit blad begint om ons te verenigen?

ESSYLA heeft geen potten gebroken, maar ze heeft wel getoond hoe je met een sterk verhaal en duidelijke overtuiging je land kunt vertegenwoordigen.

Hier en daar twelve points niet genoeg

Het zou best kunnen dat VRT een sterretje uit The Voice strikt. Niemand zal ervan wakker liggen. Maar net daar schuilt het probleem.

Dat onbekend talent zal een fenomenaal lied (en vergeet de act later niet!) nodig hebben om velen verder te doen kijken dan hun met platte kritiek verstopte neus lang is.

Dit keer komen we er niet met hier en daar verdwaalde twelve points. Het geloof – dat nu zo goed als aan diggelen ligt – dat België ondanks de politieke heisa thuishoort op het Songfestival staat op het spel.

Compassie

De mission lijkt impossible maar is duidelijk: VRT (en de Belgen) hebben de juiste artiest op de juiste plaats nodig, een hit à la Atlas van Pommelien Thijs én een positief, krachtig verhaal.

Op Radio 1 vertelde Gustaph dat hij compassie heeft met wie voor België zal zingen. Awel, ik heb te doen met het selectiecomité. Die vakmensen zullen ferm uit hun pijp moeten komen.

Nieuwe Sandra Kim

Ze moeten alles op alles zetten om een potentiële nieuwe Sandra Kim te vinden. Een excuusinzending of losse flodder is géén optie. Géén.

VRT heeft beslist dat België in 2027 thuishoort op het Songfestival. Toon dat dan ook op het podium. Ga de strijd aan, laat ons scoren zoals nooit tevoren.

Als die ambitie er niet is, waren we beter thuisgebleven.

Dit is een persoonlijk opiniestuk enkel op naam van de auteur. Zelf een prikkelende opinie over het Songfestival? Mail ons op [email protected].