De Eurovisiefamilie breidt vanaf 2027 uit naar het verre westen. Canada debuteert namelijk volgend jaar op de wedstrijd in Bulgarije. Wat vindt de redactie van Songfestival.be daarvan? ‘De EBU lijkt de middelvinger op te steken naar de landen die het Songfestival boycotten.’

Dennis: ‘Vangt Canada gemis van België op?’

‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd, moet de EBU gedacht hebben. En zo werd Canada, enkele dagen nadat zij volwaardig lid zijn geworden van de koepelorganisatie, ook aangekondigd als gloednieuwe deelnemer aan het Eurovisiesongfestival.

De Songfestivalorganisatie onderstreept daarmee de eigen woorden die de afgelopen jaren al vaker klonken: Het Songfestival is geen wedstrijd tussen landen, maar een wedstrijd tussen omroepen.

Als we hier van uit gaan heet ik Canada van harte welkom. De Songfestivalfan in mij denkt direct aan nóg een liedje om te beoordelen en misschien wel nóg een preselectie om te volgen.

Maar kent Canada, zoals bijvoorbeeld Australië, een grote fanbase? Heeft het land, naast Celine Dion, écht een link met het festival?

Of is Canada met name meer dan welkom om het gemis van potentieel niet-deelnemende omroepen als die uit (opnieuw) Spanje, Ierland, Nederland en misschien zelfs België op te vangen?

De tijd zal het leren!’

Gerry: ‘Verandering onvermijdelijk’

‘Door het deelnemen van Australië en nu ook Canada baart de toekomst van het Eurovisiesongfestival me wel zorgen. Als steeds meer landen buiten het continent gaan deelnemen lijkt verandering van het Songfestival me onvermijdelijk op langere termijn.

Het festival is altijd geëvolueerd maar voor mij persoonlijk dreigt iets wat tastbaar is voor ons, in ons kleine België, nu weer iets verder weg te raken.

De EBU lijkt de middelvinger op te steken naar de landen die het Songfestival boycotten door nieuwe deelnemers toe te laten of oude deelnemers terug op te vissen.

Waarom het Songfestival niet eigen houden aan wat het altijd geweest is op onze Europese grond en te werken aan het originele doel van Eurovision: sociale cohesie op het Europese continent?’

Jasper: ‘Canadees doekje voor het bloeden?’

‘Waarnemend lid zijn van de Raad van Europa, EBU-statuten die speciaal werden aangepast … Krijg het maar uitgelegd! Want voor de gemiddelde kijker blijft het simpel: Europa is Eurovisie, en omgekeerd.

Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik moet vinden van deze nieuwe speler op het Songfestivalveld. Zo zou ik perfect kunnen leven zonder Australië op het Songfestival.

Persoonlijk zit ik eerder te wachten op de deelname van Kazachstan of de terugkeer van Turkije.

Langs de andere kant: et alors? Ik zou Delta met haar glitterbak vol clichés al niet meer kunnen missen!

Is dit een Canadees doekje voor het bloeden? Want hoewel heel veel politici, omroepen en fans roepen dat Israël uitgesloten moet worden, lijkt die situatie muurvast te zitten. Zelfs koudweg afgehandeld, volgens Martin Green.

Dolle marketing is het sowieso. Eindelijk kan het Songfestival nog eens uitpakken met positief nieuws. Ook al zit er volgens mij niemand op te wachten.’

Jonathan: ‘De tendens naar uitbreiding en globalisering is duidelijk’

‘Nadat er al een Canadese delegatie op kijkstage in Wenen aanwezig was, stond het in de sterren geschreven dat het land bekend van de esdoornsiroop een uitstapje naar Eurovisie zou plegen.

Maar dat het allemaal zo snel in kannen en kruiken was, daar stond ik aanvankelijk wel even van te kijken.

De EBU verzint al langer gaandeweg de spelregels als het op het Songfestival aankomt, maar door ook een omroep van een land zo ver van Europa volwaardig lid te laten worden, verandert de koepelorganisatie zelf ingrijpend.

Het is duidelijk dat de EBU wil evolueren naar een organisatie van omroepen uit gelijkgezinde landen wereldwijd, die mensenrechten en onafhankelijke journalistiek respecteren.

Dat is lovenswaardig in deze tijden van democratische achteruitgang.

Het Eurovisiesongfestival zal er de gevolgen van moeten dragen. Ik verwacht niet heel snel verdere uitbreidingen, maar de tendens naar een verdere uitbreiding en globalisering is duidelijk.

En ik was eindelijk opgelucht dat mijn niet-Songfestivalvrienden niet meer jaarlijks vroegen waarom Australië deelneemt … Ik werk alvast aan een standaardantwoord voor de komende jaren.’

Thomas: Zouden Canada en Denemarken als buurlanden op elkaar stemmen?

‘Voor mijn part hoeven we niet meer te discussiëren over de legitimiteit van Canada op het Songfestival. Australië hoort er ondertussen bij. Het zou best gemeen zijn om een ander gemenebestland te weren, zeker nu Canada volwaardig lid van de EBU is.

Het ligt ook maar net buiten Europa als je de landsgrens met Denemarken beschouwt. Zouden deze buurlanden elkaar dan ook hoge punten geven?

Vertrek niet zonder mij, zong Celine Dion. Maar ik hoef hier natuurlijk niet te herhalen wat zij voor het Songfestival betekent. Ze is echter verre van het enige muzikale talent dat Canada rijk is. We horen regelmatig – waarschijnlijk vaker dan we ons ervan bewust zijn – Canadese artiesten in onze hitlijsten.

Zouden ze op veilig spelen en een naam sturen die al gekend is in Europa? Of is dit een kans om voor ons nog onbekend talent te ontdekken?’