De Luxemburgse omroep was dolenthousiast na de tweede opeenvolgende overwinning, maar dat gevoel ebde snel weg na een bezoekje van de boekhouder. Een nieuwe editie was financieel niet haalbaar en de EBU moest weer ingrijpen en een ander gastland zoeken.

De Spanjaarden, die tweede geworden waren, zegden af, maar gelukkig was het Verenigd Koninkrijk opnieuw de reddende engel van dienst. Na Londen en Edinburgh bracht de BBC de wedstrijd in 1974 onder in de Engelse badplaats Brighton.

Van achttien naar zeventien

Aanvankelijk hadden achttien landen zich ingeschreven. Het ging om dezelfde zeventien als het vorige jaar, plus Griekenland, dat na de staatsgreep van 1967 nog onder militair bewind stond en debuteerde op het Songfestival.

Maar amper drie dagen voor de finale zakte het deelnemersaantal alsnog naar zeventien: na het overlijden van de Franse president Pompidou werd een Songfestivaldeelname niet meer gepast geacht. Zangeres Dani zag een optreden in Brighton met haar lied La vie à vingt-cinq ans aan haar neus voorbijgaan.

Eerdere grote hits

Opvallend veel deelnemers hadden al internationale naam en faam voor hun deelname aan het Songfestival. De Spaanse zanger Perret had in 1971 nagenoeg overal in Europa bovenaan de hitlijsten gestaan met Borriquito.

De Nederlandse en Duitse duo’s, Mouth & MacNeal en Cindy & Bert, hadden met How Do You Do en Immer wieder Sonntags al grote hits gescoord.

Hoofdrol in Grease

Ook de Britse Olivia Newton-John had al (inter)nationale successen geboekt, maar zou pas in 1978 een wereldwijde sterrenstatus verwerven door haar rol in de Hollywoodfilm Grease.

Zweden werd vertegenwoordigd door een kwartet dat zich ABBA noemde. Het was in 1973 pas derde geëindigd in de Zweedse preselectie Melodifestivalen, maar de song Ring Ring was wel al een hit geworden, inclusief topposities in de Belgische hitlijsten.

Met Waterloo deden ze het beduidend beter in Melodifestivalen en op het Songfestival, en de rest is moderne muziekgeschiedenis.

Een maand lang gebannen

De enige echte concurrente voor ABBA was de Italiaanse Gigliola Cinquetti, die exact tien jaar na haar overwinning in Kopenhagen terugkeerde. Haar liedje Sì werd tweede, maar de Italianen moesten ruim een maand wachten om dat te mogen zien.

De omroep RAI ging ver in het willen bewaren van de neutraliteit in de aanloop naar een referendum over het toestaan van echtscheidingen, dat op 12 mei 1974 gehouden werd.

Een liedje met ‘Ja’ als titel zou de bevolking te veel in een bepaalde richting kunnen sturen, en het lied werd ruim een maand lang overal gebannen.

Anjerrevolutie

Ook het Portugese liedje, dat gedeeld laatste werd in Brighton, kreeg onbedoeld een politieke connotatie. Enkele weken na het Songfestival startte de Anjerrevolutie, die een einde maakte aan de dictatuur van Salazar.

Het draaien van het Songfestivallied op de Portugese radio was een van de twee geheime signalen om de revolutie in te zetten.

Met 39 graden koorts in bed

Het lijkt moeilijk te geloven, maar er was geen grote favoriet voorafgaand aan de finale. De platenverkoop werd algemeen als belangrijker beschouwd dan succes op het Songfestival, omdat inmiddels allang geweten was dat het lang niet altijd de winnaars waren die de grootste hits scoorden.

De RTB had absoluut geen hoop op een deftig eindresultaat, en dat verbeterde niet toen Jacques Hustin na zijn eerste repetitie met 39 graden koorts in bed moest blijven. Uiteindelijk kwam alles min of meer goed voor de grote avond, en vooral dankzij vijf Griekse punten strandde ons land in de middenmoot.

Zonder ondergoed

Katie Boyle presenteerde het Songfestival voor de vierde en laatste keer. Niemand anders zou ooit zo vaak de wedstrijd aan elkaar mogen praten. Kort voor de uitzending startte, meldde een producent dat Boyles ondergoed door haar jurk te zien was. Voor ze iets kon zeggen, trokken enkele medewerkers haar ondergoed uit, en werd ze zo het podium opgeduwd.

Het was ook haar taak de puntentelling tot een goed einde te brengen. Daarbij werd teruggegrepen naar het oude systeem van tien juryleden per land, omdat er niet op tijd een akkoord was bereikt over een heel nieuw systeem.

ABBA won, maar wel met ‘slechts’ 24 van de beschikbare 160 punten. Op de vier winnaars uit 1969 na was dat procentueel de laagste winnende score in dit stemsysteem ooit. Opvallend: de Zweden zongen dan wel over ‘onze’ Slag bij Waterloo, ABBA kreeg geen enkel punt van de Belgische jury.