London 1977

logo
Datum
07-05-1977
Locatie
London
Aantal deelnemers
18
Terugkerende landen
Zweden
Terugtrekkende landen
Joegoslavië
Presentatie
Angela Rippon
Pauzeact
Mr. Acker Bilk, his Paramount Jazz Men
Stemsysteem
Elk land gaf 1 tot 12 punten, zonder 9 en 11, aan zijn top-10
Winnaar
Marie Myriam - L'oiseau et l'enfant (Frankrijk)

De BBC organiseerde voor de zesde keer al het Eurovisiesongfestival, ondanks dat ze ‘nog maar’ drie keer gewonnen had. De tweeëntwintigste editie was de tweede die in de maand mei plaatsvond, na de allereerste uit 1956, maar dat was niet de wil geweest van de BBC.

Over 1977

De oorspronkelijke datum was zaterdag 2 april, maar een staking van de cameramannen en technici zorgde ervoor dat de BBC zich ertoe genoodzaakt zag de happening meer dan een maand uit te stellen. Naar verluidt zou de Nederlandse NOS hebben voorgesteld om opnieuw te organiseren, maar prompt hadden haar cameramannen en technici zich solidair verklaard met hun Britse collega’s.

Er was een grote, opvallende en ingrijpende wijziging in het wedstrijdreglement: na drie opeenvolgende Engelstalige winnaars werd beslist dat vanaf 1977 moest elke deelnemer weer zingen in een officiële landstaal. Twee landen kregen uitzondering voor dit jaar omdat hun voorrondes al te ver gevorderd waren: Duitsland en België. Beide landen zonden een modern Engelstalig popliedje in gezongen door een groep, maar konden geen toppositie veroveren.

De finale begin mei opende met een filmpje dat de voornaamste bezienswaardigheden toonde uit de vier delen van het Verenigd Koninkrijk, Engeland, Wales, Schotland en Noord-Ierland, waarna de kijker de zaal ingeleid werd, en verwelkomd door nieuwslezeres en Angela Rippon de kijkers in het Engels en Frans. Er waren postkaartfilmpjes opgenomen tijdens de repetitieweek, inclusief beelden van feestjes ’s avonds, maar die haalden het scherm niet: beelden van een beschonken én minderjarige Noorse zangeres zetten genoeg druk op de BBC om alle filmpjes in de prullenbak te gooien. In plaats daarvan werden tussen de liedjes door beelden van het publiek getoond. Het podium dat jaar was blauw met rode en blauwe bogen die over elkaar heen konden draaien om optredens kracht bij te zetten. Het orkest zat in een bak achteraan in het podium, zodat het een bewegende achtergrond vormde.

Angela Rippon

Achttien landen namen deel, net als vorig jaar, maar met twee wijzigingen: Zweden keerde terug na een jaartje gedwongen afwezigheid, maar Joegoslavië gaf er voorlopig de brui aan. Pas begin jaren ’80 zouden ze terugkeren. Het had niet veel gescheeld of Tunesië had gedebuteerd, op de vierde startplaats, maar het land trok zich om onbekende redenen op het laatste nippertje terug. Tot op de dag van vandaag heeft het land nog geen debuut gemaakt op het Songfestival.

Niet minder dan zes landen vaardigden artiesten met songfestivalervaring af: twee van de groepsleden van Milestones uit 1972 keerden terug als leden van Schmetterlinge, en droegen bij aan een van de vreemdste optredens op het songfestival ooit. De Portugese zangers uit 1973 en 1974 maakten nu deel uit van de groep Os Amigos. Ilanit had al voor Israël gezongen in 1973 en deed het nu opnieuw, de Ierse Swarbiggs uit 1975 werden nu door twee dames vergezeld en noemden zichzelf toepasselijk The Swarbiggs Plus Two, en dat legde hen geen windeieren. België speelde leentjebuur bij de Noorderburen, want de meisjes van Hearts of Soul uit 1970 zongen nu onder onze driekleur, en Monaco stuurde Michèle Torr, die in 1966 nog voor Luxemburg gezongen had.

Duitsland had internationale supersterren weten te strikken: de meidengroep Silver Convention had in 1975 internationale hits gescoord met Fly, Robin, Fly en Get Up and Boogie. Op het songfestival zongen ze over een Telegram, maar de juryleden plaatsten hen slechts in de middenmoot. Het gastland werd vertegenwoordigd door het duo Lynsey De Paul en Mike Moran, beiden in smoking met de rug naar elkaar op de piano en een krant met in het groot Rock Bottom, verwijzend naar hun nummer.

Griekenland boekte zijn eerste songfestivalsucces: zijn zingend kwartet eindigde op een puike vijfde plek met zijn muziekles of Mathima Solfege. Het zou bijna een kwarteeuw duren alvorens een Griekse artiest die prestatie zou verpulveren. Maar ondanks alle moderne geluiden, kozen de jury’s toch voor een klassiek Frans chanson, dat de laatste jaren veel minder succesvol geweest was: L’oiseau et l’enfant werd als laatste opgevoerd door zangeres Marie Myriam, en had een simpele, maar effectieve opbouw naar een krachtige climax.

Marie Myriam

België en Nederland

België werd vertegenwoordigd door de groep Dream Express, samengesteld uit Luc Smets en de drie zusjes Maesen, in 1970 nog als Hearts of Soul op het Songfestival voor Nederland. Eurosong 1977 werd op vier zaterdagen afgewerkt. Drie groepen kregen elk hun eigen voorronde met drie liedjes, waarvan er twee doorgingen naar de finale op 5 februari. Daar viel eerst nog een nummer af, zodat er nog drie liedjes overbleven, een per groep. Het publiek in het Amerikaans Theater gaf elk liedje een score tussen een en zes, en de keuze viel op A Million in One, Two, Three. Dream Express gold als een van de topfavorieten, maar het mocht opnieuw niet zijn voor België: de groep eindigde op een licht teleurstellende zevende plek, met twaalf punten van de Nederlandse jury.

Dream Express

Nederland werd vertegenwoordigd door zangers Heddy Lester. Op 2 februari had zij het Nationaal Songfestival gewonnen, dat wederom een nieuw concept had: tien artiesten namen deel, en de stemming gebeurde door elf provinciale jury’s met elk negen juryleden die een punt aan hun favoriet gaven. De mallemolen won en werd in Londen opgevoerd. Ondanks, of misschien omwille van, de felroze outfit, kwam het lied niet verder dan een dertiende plaats, met tien punten van de Belgische jury.

Heddy Lester

De pauze en de punten

Na opnieuw een jazzoptreden als interval act te hebben gehad, was het tijd voor de stemming. Op het scorebord stonden dit jaar voor het eerst ook de vlaggen van de deelnemende landen, al zou het nog enkele jaren duren alvorens die de norm zouden worden. De stemming was een strijd tussen de Britten en de Fransen, waarbij de Ieren af en toe eens kwamen piepen, en Marie Myriam wist te zegevieren. Bij haar tocht naar het podium struikelde de cameraman die de beelden vastlegde, en eventjes vergat Myriam haar euforie om de arme man recht te helpen.

Het scorebord

De puntentabel met de gegeven en ontvangen punten per land vind je hieronder terug:

Resultaten

Advertentie