Harrogate ontvangt het Songfestival

De BBC organiseerde het Songfestival voor de zevende keer. Na Londen, Brighton en Edinburgh streek de wedstrijd neer in het Engelse kuuroord Harrogate.

Met zijn 65.000 inwoners was Harrogate de kleinste gaststad sinds Hilversum in 1958. Het Harrogate International Centre werd omgebouwd tot Songfestivalzaal, met een opvallend klein en minimalistisch podium vol spiegels, metalen constructies en verplaatsbare panelen.

‘Waar ligt Harrogate?’

De organisatoren speelden handig in op de onbekendheid van de gaststad. De uitzending opende met de vraag ‘Waar ligt Harrogate?’ in alle deelnemende talen, waarna een kaart en een kort promotiefilmpje de locatie voorstelden.

Presentatrice Jan Leeming, een populaire nieuwslezeres, stelde speciaal voor het Songfestival haar vakantie uit. Tijdens de repetitieweek kreeg ze zelfs het advies haar verkouden echtgenoot niet te zien, uit schrik dat ook zij haar stem zou verliezen.

Jan Leeming

Achttien landen aan de start

Er namen slechts achttien landen deel, het laagste aantal in vijf jaar. Frankrijk bleef thuis uit onvrede over het algemene niveau van de liedjes. Griekenland trok zich kort voor de wedstrijd terug nadat bleek dat de inzending al eerder was uitgebracht.

Ook enkele liedjes sprongen eruit. Denemarken zong over de toen gloednieuwe videorecorder, terwijl Finland een nummer bracht met een anti-atoomboodschap.

Bekende gezichten

Opnieuw stonden verschillende voormalige deelnemers op het Songfestivalpodium. Voor Cyprus trad Anna Vissi aan, die twee jaar eerder Griekenland al had vertegenwoordigd.

Voor Noorwegen vormden Anita Skorgan en Jahn Teigen, inmiddels ook een koppel naast het podium, een duo.

België grijpt net naast podium

Na haar eerdere deelnames met Hearts of Soul (Nederland, 1970) en Dream Express (België, 1977) vertegenwoordigde Stella opnieuw ons land. Opvallend: ze sprak geen Frans en zong Si tu aimes ma musique volledig fonetisch.

Tijdens de repetitieweek ontving ze de pers in het Stella House, waar zelfs Stella Artois werd geschonken. Haar optreden begon met een muziekdoosje en een ballerina, terwijl de componisten als muzikanten mee op het podium stonden.

België kreeg als enige land van alle andere deelnemers punten en eindigde als vierde, op amper vier punten van de tweede plaats. Het blijft Stella’s beste Songfestivalresultaat.

Stella

Nederland werd vertegenwoordigd door Bill van Dijk. Met Jij en ik eindigde hij als zestiende.

Bill Van Dijk

Nicole maakt favorietenrol waar

Al voor de finale gold Nicole als de grote favoriete. Na een vierde en twee tweede plaatsen op rij was het componist Ralph Siegel eindelijk gelukt om Duitsland naar de overwinning te leiden.

De zeventienjarige Nicole trad als laatste op en begeleidde zichzelf op gitaar tijdens Ein bißchen Frieden. Ze won overtuigend met negen keer twaalf punten. Alleen Avi Toledano uit Israël kon enigszins volgen, maar eindigde uiteindelijk op ruime afstand als tweede.

Nicole

België wacht nog op eerste zege

Tijdens de puntentelling werd al snel duidelijk dat Duitsland zijn eerste Songfestivaloverwinning zou behalen. België bleef daardoor als enige van de zeven oorspronkelijke deelnemende landen zonder overwinning.

Nicole bracht haar winnende lied tijdens de reprise in vier talen: Duits, Frans, Engels en Nederlands (Een beetje vrede). Die meertalige uitvoering groeide uit tot een commercieel succes en droeg bij aan de internationale doorbraak van het lied.

Het scorebord