Onze experts over (VJR) Macedonië, Nederland & Oostenrijk

In De Stem van Songfestival.be gaan we op zoek naar hét nummer van het komende Eurovisiesongfestival volgens onze lezers. Dit is de tweede en laatste ronde, waarin dagelijks drie liedjes worden beoordeeld door ons expertenpanel. Je kan ook stemmen op onze Facebookpagina op jouw favoriet. Vandaag in de hoofdrollen: (VJR) Macedonië, Nederland en Oostenrijk

 (VJR) Macedonië | Jana Burčeska – Dance Alone

Fabian Feyaerts: Het nummer is vernieuwend en heeft me wel beet! Een nummer dat de komende zomer weleens zou kunnen terugkeren in de playlists van de radio’s. Een prachtige clip, die ze hopelijk doortrekken in hun act. Dan leggen ze de lat mooi hoog!

Sam Jaspers: Een echte hoogvlieger is het niet, maar het is wel een vrolijk, fris popnummertje. Niet opvallend genoeg, een beetje flets, maar voor mij kan het wel. Ik heb de indruk dat Jana wel goed kan zingen. Een leuke act zou het nummer dus wel nog een extra duwtje kunnen geven, lijkt me.

André Vermeulen: Dit klinkt nogal jaren ’80, genre vroege Madonna of Cyndi Lauper. Dus ook een beetje belegen. Als compositie is het onderhoudend, maar nooit verrassend. Als je Jana’s optreden in Amsterdam beluistert, dan vrees je toch voor de zangprestatie in Kiev. Het eindigt ook flauwtjes, wat nooit een goeie indruk nalaat.

Caren Meynen: Macedonië, da’s weer even terug in de tijd gaan. Met mijn ogen dicht dacht ik in de strofes even dat The Cardigans een comeback hadden gemaakt. Het refrein deed me dan weer denken aan iets anders denken waarvan ik niet op de titel kan komen. Kortom, het is weer van alles iets en van niets echt genoeg. Ik vrees dat Jana niet in de finale belandt en dus de titel van haar liedje letterlijk mag beleven.

 Nederland | OG3NE – Lights and Shadows

Fabian Feyaerts: Als trio zijn ze vocaal heel sterk, waardoor je ze geen ongelijk kan geven om gebruik te maken van de meerstemmigheid. Geen slecht nummer, geen hoogvlieger. Maar zoals ik zei maken de drie samen heel veel goed. Misschien toch opletten voor Nederland, als ze dit live tot een goed einde willen brengen in een grote arena!

Sam Jaspers: Ik vind het nummer van Nederland niet echt sterk. Dat is jammer, want de zussen zingen erg mooi. Er zit wel een bepaalde opbouw in het liedje en op het einde ook nog wat geklap, maar het blijft gewoon niet hangen. De mooie samenzang kan wat mij betreft het nummer niet redden, maar kan misschien toch wel nog wat extra punten uit de brand slepen.

André Vermeulen: Heel even klinkt dit lied als een verre muzikale echo van Den vilda, het lied waarmee de Zweedse groep One More Time in 1996 derde werd. Maar daarna wordt het vooral een demonstratie van mooie samenzang, in een liedje dat me maar matig boeit. Het is prachtig als echt goeie stemmen goed scoren op een songfestival, maar ze doen dat wel alleen met een sterk lied.  Na Anouk, Common Linnets en Douwe Bob zijn we wat te automatisch gaan rekenen op een onontkoombare Nederlandse inzending, vrees ik.

Caren Meynen: Het lied dat Nederland dit jaar stuurt is heel cliché, maar ik hou ervan. Ik zat zelf in een koor en heb een zwak voor meerstemmige zangpartijen. De meisjes van OG3NE zijn daar echt heel sterk in. Ik volg hen al sinds ze in The Voice zaten. En ik hoop zo hard dat ze op het festival live zo hard uitpakken met die geweldige stemmen van hen, want een clichélied of niet, ze kunnen een stukje zingen, deze meiden. Hup Holland Hup!

 Oostenrijk | Nathan Trent – Running On Air

Fabian Feyaerts: Vanaf de eerste noot word ik hier oprecht vrolijk van! Een aangename stem om naar te luisteren, spontane kerel… en – ik val in herhaling – een song waar ik vrolijk van word! Dit nummer staat in mijn persoonlijke top. Opnieuw een nummer dat we misschien, zonder het festival te winnen, op de radio terug zullen horen.

Sam Jaspers: Nathan lijkt een sympathieke verschijning en dat is meteen ook waarvan hij het zal moeten hebben, denk ik. Het nummer is echt wel zeer gewoontjes. Hij lijkt goed te zingen en het nummer zal ook niet misstaan op bijvoorbeeld Radio 2, maar echt opvallen doet het niet. Het zal volgens mij dus erg van het potentiële charisma van Nathan afhangen.

André Vermeulen: Een voortkabbelend liedje, zoals er al te veel zijn.  Dit passeert wel op een radiostation dat vooral niet opvallend ‘muzikaal’ behang levert.  Maar dit zijn niet de drie minuten waarmee je op het songfestival scoort. Gek genoeg is de Italiaanse versie, ook door de vlot tweetalige Nathan gezongen, een heel stuk beter. Aangezien Oostenrijk al in het Frans scoorde, misschien snel voor die Italiaanse versie kiezen?

Caren Meynen: Nathan Trent gaat tegen de trend in om met beats af te komen op het songfestival. Een vrolijk gitaarrifje, een lekkere soulsong, een mooie stem. Deze combinatie zou er weleens voor kunnen zorgen dat hij de finale haalt. Voeg daar nog even aan toe dat dit liedje zo lekker complexloos in het oor ligt en best een radiohitje kan worden. Of het het festival wint? Nee, dat denk ik niet, al mag hij van mij wel hoog eindigen. Omdat simpel ook gewoon goed kan zijn.

Onze experts maken naast recensies ook elk een rangschikking van de vijftien finalisten. Die blijft een goedbewaard geheim tot na de bekendmaking van de resultaten, nu zaterdag. Wel geven we prijs welke van de drie songs van vandaag het meest in de smaak viel bij ons panel, zonder hun plek in de rangschikking te verklappen. De juryfavoriet van vandaag is  Oostenrijk.

Geef een reactie