Begin mei werd bekend dat Israël ook in 1980 het Songfestival zou organiseren. Mogelijke data waren 29 maart en 10 mei. Ook de locatie leek vast te liggen: het zou het eerste Songfestival in openlucht worden, aan het zoetwatermeer van de Israëlische stad Tiberias.

In augustus 1979 moest de omroep die plannen opbergen. De organisatie bleek financieel onhaalbaar. De EBU ging op zoek naar een nieuw gastland en schreef een open oproep uit, maar kreeg geen enkele positieve reactie. Zelfs het Verenigd Koninkrijk wilde de organisatie niet opnieuw overnemen.

Nederland redt het Songfestival

Uiteindelijk bood de Nederlandse NOS zich aan als organisator, maar wel onder strikte voorwaarden. De datum moest veranderen, het budget moest omlaag en de EBU moest financieel meer bijdragen.

Omdat de toekomst van de wedstrijd op het spel stond, ging de EBU akkoord.

Eind oktober 1979 bevestigde de NOS dat het Songfestival op 19 april 1980 zou plaatsvinden in het Congresgebouw in Den Haag.

Die datum viel samen met een religieuze feestdag in Israël. Het land trok zich daarom terug en bleef zo het enige land ooit dat zijn eigen Songfestivaltitel niet verdedigde.

Besparen waar mogelijk

Om de kosten te beperken werd op verschillende vlakken bespaard. De organisatie gebruikte opnieuw dezelfde zaal als in 1976 en hergebruikte delen van het podium en het introductiefilmpje.

De traditionele postkaartfilmpjes verdwenen. In de plaats kwam telkens een presentator of presentatrice die het volgende lied in de eigen taal aankondigde.

Ook de Nederlandse preselectie werd geschrapt. In plaats daarvan werd Maggie MacNeal intern gekozen met een ode aan Amsterdam. Zes jaar na haar derde plaats in Brighton eindigde ze nu solo als vijfde, ondanks een opvallend sterke start in de puntentelling.

Maggie MacNeal

Debuut voor Marokko

Monaco trok zich terug en keerde pas in 2004 nog één keer terug naar het Songfestival.

Marokko maakte zijn debuut, eindigde voorlaatste en nam daarna nooit meer deel, naar verluidt op bevel van de toenmalige koning.

Voor Katja Ebstein leverde haar derde en laatste deelname een tweede plaats op, nadat ze eerder al twee keer derde was geworden.

Opvallende inzendingen

Ook enkele andere landen vielen op met hun inzending. Oostenrijk bracht een nummer waarin meer dan twintig bekende componisten werden vermeld.

Luxemburg koos dan weer voor een opvallend optreden met een identieke tweeling en een man in een pinguïnpak.

Zowel Griekenland als Turkije stuurden een lied over de oliecrisis. Het ging om Autostop en Petr’Oil.

Ook de Noorse inzending had een politieke boodschap. Het nummer verzette zich tegen de bouw van kerncentrales en pleitte voor meer autonomie voor de inwoners van Lapland.

Johnny Logan wint voor het eerst

De overwinning ging verrassend naar de Ier Johnny Logan, die als voorlaatste optrad met What’s Another Year. Het was zijn eerste Songfestivalzege, maar zeker niet zijn laatste.

ESC 1980 – Ireland – Johnny Logan – What’s Another Year

De puntentelling draaide lange tijd uit op een duel tussen Logan en Katja Ebstein. Presentatrice Marlous Fluitsma zorgde tussendoor voor luchtige momenten met een andere telefoon voor elk land, waaronder enkele opvallende exemplaren. Ze presenteerde de hele avond in het Nederlands en had tijdens de puntentelling zichtbaar moeite met het Engels en Frans.

Marlous Fluitsma

België: Telex

België sloot de wedstrijd af met Telex. Hun lied Euro-Vision was het eerste Songfestivalnummer dat volledig met elektronische instrumenten op band werd uitgevoerd, zonder orkest of dirigent.

Tijdens de repetities gebruikten de groepsleden niet altijd alle instrumenten op het podium en dat ging tegen de regels in.

Aan het einde van het optreden nam zanger Michel Moers foto’s van het verbaasde publiek, nadat hij confetti uit zijn jaszak strooide. De act werd nauwelijks beloond: lage punten van Griekenland en het Verenigd Koninkrijk en tien opvallende punten uit Portugal.

Na afloop reageerde Telex ontgoocheld. Volgens Gazet van Antwerpen schreven ze hun nederlaag toe aan het feit dat ze een ‘innovatie hadden gebracht, waar het publiek nog niet rijp voor was’.

Telex