Malmö 2013

logo
Datum
18-05-2013
Locatie
Malmö
Aantal deelnemers
39
Terugkerende landen
Armenië
Terugtrekkende landen
Bosnië en Herzegovina, Portugal, Slovakije, Turkije
Presentatie
Petra Mede
Pauzeact
Loreen, ‘Swedish Smörgåsbord’, Sarah Dawn Finer
Stemsysteem
Elk land gaf 1 tot 12 punten, zonder 9 en 11, aan zijn top-10
Winnaar
Emmelie de Forest - Only Teardrops (Denemarken)

Na de twee halve finales te hebben gehad, was het op zaterdag 18 mei tijd voor de finale van het achtenvijftigste Eurovisiesongfestival. Na enkele maanden van Zweedse steden die tegen elkaar opboden om het songfestival te kunnen binnenhalen, maakte gastomroep SVT in juli 2012 bekend dat de keuze was gevallen op de Malmö Arena in de gelijknamige stad, in het uiterste zuiden van het Scandinavische land.

Over 2013

De finale begon met een filmpje van een rups die zich een weg doorheen Europa baande om in Malmö te ontpoppen tot een vlinder, de mascotte van dit Songfestival. Vervolgens wandelden alle artiesten over een enorme hangbrug over het zaalpubliek heen van de greenroom naar het podium, op de tonen van het lied We Write the Story, gecomponeerd door Björn en Benny van ABBA en de Zweedse dj Avicii, die later dat jaar een wereldhit zou scoren met Wake Me Up. Alle vlaggen wapperden op het podium toen de presentatrice eveneens het podium besteeg.

Petra Mede was aangeduid om dit songfestival helemaal alleen te presenteren – het was de eerste keer in achttien jaar tijd dat er nog eens enkel een vrouw geweest was. Ze hield ervan gekruide humor te gebruiken, en schuwde geen grapjes over bijvoorbeeld de homogemeenschap. Toch was Mede niet alleen: tussen de liedjes door waren er enkele filmpjes met in de hoofdrol Lynda Woodruff, een typetje van de Amerikaans-Zweedse presentatrice en zangeres Sarah Dawn Finer. Zij wilde de kijker wat graag een ander soort Zweden tonen, maar faalde telkens in haar opzet. De gewone postkaartfilmpjes dit jaar waren mini-documentaires over de komende artiest, met beelden van hem en/of haar in de natuurlijke habitat, thuis, bij familie en vrienden of ronddwalend doorheen straten.

Petra Mede

39 landen namen dit jaar deel, het laagste aantal sinds 2010. Armenië was dan wel teruggekeerd na een jaartje bankzitten, maar Bosnië & Herzegovina, Portugal, Turkije en Slovakije bleven allen thuis. Dit jaar waren er twee ingrijpende wijzigingen in het verloop van de wedstrijd. De tweede lees je verderop in dit artikel, maar dit is alvast de eerste: de volgorde waarop de artiesten optraden was niet langer willekeurig bepaald door loting, maar werd door de producers van het songfestival beslist. Bij een speciale loting eind januari werd voor elk land geloot in welke helft van welke halve finale elk land zou deelnemen, maar de exacte positie van optreden werd achter gesloten deuren bepaald, met als bedoeling een zo verscheiden mogelijke muziekavond te kunnen bezorgen. De finalisten lootten na afloop van hun halve finale en/of persconferentie de helft waarin ze zouden optreden, waarna de producers opnieuw de startvolgorde voor de loting samenstelden. Om voorkeursbehandelingen te vermijden, werd het gastland steeds wel nog willekeurig geloot.

En zo hadden de producers bepaald dat Frankrijk de avond mocht openen, als land van de Grote Vijf. Zangeres Amandine Bourgeois kon er niet van profiteren, en strandde meteen op de een op drie na laatste plek. Italië deed het meer dan aardig met een zevende plek dankzij zanger Marco Mengoni, maar de overige Grote landen deden het veel minder. Een erg vals vocaal optreden speelde ESDM uit Spanje danig parten, en ook de groep Cascada die Duitsland vertegenwoordigde en in het verleden hits had gescoord als Everytime We Touch konden geen indruk nalaten – na drie vette Duitse jaren, strandden onze oosterburen nu buiten de top-20. De Britse BBC had opnieuw een klinkende naam weten te strikken: Bonnie Tyler, bekend van onder meer Total Eclipse of the Heart, wilde deelnemen om haar nieuwe album te promoten. Maar met Believe in me maakte ook zij amper indruk. Gastland Zweden strandde in de middenmoot dankzij zanger Robin Stjernberg, die eerder al compleet onverwacht de lokale Songfestivalvoorronde Melodifestivalen gewonnen had.

De Finse Krista Sigfrids has voor opschudding gezorgd. In haar liedje Marry Me wilde ze aandacht vragen voor holebirechten, en dus besloot ze haar liedje af te sluiten met een lesbische kus met een van haar achtergrondzangeressen. Dat zette kwaad bloed bij de Turkse TRT, die niet meer deelnam maar nu ook weigerde de wedstrijd uit te zenden, en de Chinese zender die de wedstrijd uitzond. Het Finse optreden werd daar volledig uit de uitzending geknipt, en Sigfrids haalde uiteindelijk slechts een pover 24e plek. Het allerlaatste liedje van de avond pakte ook de allerlaatste plaats: Ryan Dolan uit Ierland kreeg de rode lantaarn voor zijn lied Only Love Survives, en hij verloor maar liefst achttien plekken tegenover zijn resultaat in de halve finale. Andere grote opdoffers waren er voor het eerder vermelde Finland (vijftien plekken), Litouwen (dertien) en Armenië (elf).

Emmelie de Forest uit Denemarken overtuigde met haar keltisch geïnspireerde Only Teardrops, meer dan Farid Mammadov uit Azerbeidzjan met zijn opmerkelijke visuele act, inclusief een man die ondersteboven in een glazen vierkant stond en de bewegingen van Mammadov imiteerde. Het brons ging naar Zlata Ognevich uit Oekraïne, die het podium werd opgedragen door de grootste man uit de Verenigde Staten, Igor Vovkovinskiy, die maar liefst 243 centimeter mat. Margaret Berger uit Rusland en Dina Garipova uit Rusland maakten de top vijf compleet.

Emmelie de Forest

Tijdens de stemming kende Azerbeidzjan grote moeder Rusland geen punten toe, en de Russen zelf gaven ook niets aan de buren uit Wit-Rusland. Het tumult daarover ging zover dat de Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergei Lavrov, zich in de discussie mengde door te beweren dat het resultaat vervalst moest zijn. Tot overmaat van ramp had een Litouws nieuwsmedium naar buiten gebracht dat Azeri’s in niet minder dan vijftien landen mensen gingen ronselen om op hun inzending te stemmen door hen SIM-kaarten te geven. De EBU stelde een onderzoek in, maar dat liep af op een sisser.

België en Nederland

België stond nog eens in de finale van het Songfestival. Roberto Bellarosa had van de producers de zesde startplek toebedeeld gekregen. Tijdens de stemming nam hij een vliegende start met hoge scores van gastland Zweden en een topscore van onze noorderburen, maar uiteindelijk zakte hij weg naar een nog steeds degelijke twaalfde plek, in het midden van het klassement. Het was het grootste succesverhaal voor de Waalse RTBF in exact een decennium tijd.

Roberto Bellarosa

Nederland was helemaal in feeststemming, want Anouk was zijn eerste vertegenwoordigster geworden sinds 2004 die het tot de finale had weten te schoppen. Opvallend was dat ze de eerste helft had geloot tijdens haar persconferentie, maar toch het tweede luik van de liedjes op gang mocht trappen als liedje dertien van de 26. Birds werd door een aantal landen zeer geliefd, met veel topscores uit vooral Noord-Europese landen en natuurlijk de twaalf van België, maar wist geen plek op het erepodium te versieren. Nederland behaalde een negende plek, het beste resultaat in veertien jaar tijd.

Anouk

De pauze en de punten

Voor de stemming begon, was er eerst nog tijd voor een rist pauzeacts. Winnares van vorig jaar Loreen mocht eerst een medley brengen van enkele nieuwe nummers van haar album, waarna presentatrice Petra Mede de hoofdrol speelde in een bont optreden dat ‘Swedish Smörgåsbord’ heette en de bedoeling had de Zweedse cultuur tentoon te spreiden, referenties naar IKEA en Pippi Langkous inbegrepen. En tot slot mocht Sarah Dawn Finer als zichzelf het podium op om een ingetogen cover te brengen van ABBA’s The Winner Takes It All.

De stemming zelf werd gedomineerd door technische problemen en foute shots op foute momenten, en betekende de doorstart van een nieuwe traditie: zodra het mathematisch niet meer mogelijk was dat de winnaar ingehaald kon worden, werd de winnaar al bekendgemaakt, waarna de laatste overblijvende landen snel nog hun punten moesten doorgeven.

De eerder in dit artikel beloofde tweede grote wijziging dit jaar die zich voltrok, gebeurde ook volledig achter de schermen en ontging de modale kijker vlotjes: vanaf deze editie werden de punten toegekend tijdens de stemming bepaald door het samenvoegen van de complete rangschikkingen van publiek en jury, dus niet langer enkel de top tien. Een liedje dat eerste werd bij het publiek, maar slechts twintigste bij de jury’s, zou dus veel minder punten krijgen, maar een liedje dat bij beide stemgerechtigden elfde of twaalfde werd en dus nog steeds redelijk bevonden werd, zou baten bij het systeem. De discussies over de (gebrekkige) kwaliteiten van het systeem blijven voortduren, en na drie edities werd het afgevoerd.

Het scorebord

Na afloop van de puntentelling merkte Petra Mede fijntjes op dat het songfestival zich slechts twintig minuutjes verder zou verplaatsen, gezien de nabijheid van Malmö bij de Deense zuiderburen. De uitzending eindigde met een valse noot, want de reprise van het winnende lied werd halfweg afgebroken. Only Teardrops werd een Europese hit in de lijsten, maar stond toch in de schaduw van voorganger Euphoria.

Op 28 mei 2013 maakte de EBU de gesplitste resultaten bekend, al verliep dat lichtelijk anders dan vorig jaar. Door de nieuwe manier van het samenstellen van de punten, werden enkel de gemiddelde rangschikkingen van de landen bekendgemaakt, en niet de punten. De televoters hadden Zlata uit Oekraïne boven de runner-up uit Azerbeidzjan verkozen, maar vooral gastland Zweden deed het opmerkelijk beter bij de vakjury’s (derde plek) dan bij de kijkers thuis (achttiende plek), net als Frankrijk (twaalfde en vijfentwintigste). Roemenië (zevende en vierentwintigste) en Ierland (veertiende en drieëntwintigste) konden dan weer rekenen op veel meer bijval van het publiek. België werd zeventiende bij de kijkers thuis en elfde bij de jury’s, Nederland pakte een fraaie zevende plek bij de juryleden en werd door de telestemmers beloond met een elfde plek. Maar iedereen was het erover eens dat Denemarken de overwinning verdiende.

#Officieel resultaat Enkel televoting Enkel jurystemming 
1Denemarken281Denemarken4,97Denemarken6,23
2Azerbeidzjan234Oekraïne5,66Azerbeidzjan7,77
3Oekraïne214Azerbeidzjan5,86Zweden8,05
4Noorwegen191Griekenland6,00Noorwegen8,23
5Rusland174Rusland6,84Moldavië8,69
6Griekenland152Noorwegen7,14Oekraïne8,74
7Italië126Roemenië7,49Nederland9,05
8Malta120Hongarije8,19Italië9,46
9Nederland114Malta10,97Malta9,54
10Hongarije84Italië11,70Rusland9,67
11Moldavië71Nederland11,70België9,92
12België71IJsland13,05Frankrijk10,95
13Roemenië65Wit-Rusland14,11Georgië12,10
14Zweden62Ierland14,62Griekenland12,28
15Georgië50Armenië15,11Verenigd Koninkijk12,46
16Wit-Rusland48Duitsland15,81Estland13,41
17IJsland47België16,03IJsland13,44
18Armenië41Zweden16,19Finland13,77
19Verenigd Koninkrijk23Moldavië16,57Armenië14,44
20Estland19Finland16,68Duitsland15,44
21Duitsland18Litouwen16,73Hongarije15,59
22Litouwen17Verenigd Koninkrijk17,03Wit-Rusland16,15
23Frankrijk14Georgië17,08Ierland16,21
24Finland13Estland19,59Roemenië17,82
25Spanje8Frankrijk21,68Litouwen17,95
26Ierland5Spanje22,92Spanje19,64

Resultaten

Advertentie