Voor het eerst zonder België

Voor het eerst in de geschiedenis van het Eurovisiesongfestival ontbrak België op het appel. Door de laatste plaats van Barbara Dex een jaar eerder moest ons land een editie overslaan.

Door de beurtrol tussen de Vlaamse en Waalse omroepen zou het pas in 1996 of mogelijk zelfs 1997 weer aan de BRTN zijn om een kandidaat aan te duiden.

Dublin opnieuw gaststad

Na de overwinning van Niamh Kavanagh organiseerde de Ierse omroep RTÉ voor de tweede keer op rij het Eurovisiesongfestival. De wedstrijd keerde terug naar Dublin, meer bepaald naar het Point Theatre.

De uitzending opende met een opvallende show waarin figuren met grote maskers Ierse beroemdheden als Bono en Sinéad O’Connor uitbeeldden. Daarna daalden presentatoren Cynthia Ní Mhurchú en Gerry Ryan onder vuurwerk vanuit de nok van de zaal naar het podium af.

Het decor stelde een futuristische skyline van Dublin voor. De presentatoren verschenen geregeld tussen de optredens om enkele artiesten aan te kondigen.

Nieuwe landen, nieuwe regels

Opnieuw namen 25 landen deel. Dankzij het nieuwe degradatiesysteem maakten maar liefst zeven debutanten hun opwachting in een Songfestivalfinale. Litouwen, Rusland en Polen debuteerden, terwijl Estland, Hongarije, Roemenië en Slowakije zich na de kwalificatiewedstrijd van het jaar voordien alsnog plaatsten.

Tegenover die nieuwkomers stonden verschillende afwezigen. België, Nederland, Israël, Denemarken, Slovenië, Turkije en Luxemburg moesten verplicht een jaar overslaan. Italië bleef vrijwillig thuis.

Litouwen eindigde bij zijn debuut meteen puntenloos en zou daarna vijf jaar niet meer deelnemen. Ook Estland, Roemenië en Slowakije speelden geen rol van betekenis.

Hongarije en Polen maakten daarentegen veel indruk. Hongaarse Friderika Bayer kreeg tijdens de stemming zelfs de eerste drie maximale scores van de avond.

De Poolse Edyta Górniak zorgde vooraf voor opschudding door haar lied tijdens de generale repetitie in het Engels te zingen. Verschillende delegaties vroegen haar diskwalificatie, maar uiteindelijk mocht ze gewoon deelnemen en eindigde Polen meteen als tweede.

Ook verschillende bekende gezichten keerden terug. Onder anderen Sigga, Evridiki en Elisabeth Andreassen waagden opnieuw hun kans, terwijl Bosnië-Herzegovina opnieuw veel sympathie kreeg van het publiek.

Nederland

Willeke Alberti vertegenwoordigde Nederland met Waar is de zon?. Ze woonde in het Limburgse Hechtel-Eksel en zei vooraf dat ze daarom ook een beetje voor België meedeed.

De Europese jury’s waren minder enthousiast. Alleen Oostenrijk kende punten toe, waardoor Nederland als een van de laagst geëindigde landen het Songfestival van 1995 moest missen.

Tekst gaat verder onder video

Ierland schrijft geschiedenis

Tijdens de puntentelling nam gastland Ierland al snel de leiding en stond die niet meer af. Het enthousiaste thuispubliek vierde elke hoge score uitbundig, terwijl de presentatoren moeite hadden om de zaal weer stil te krijgen.

Voor het eerst verschenen de puntengevers via satellietverbinding in beeld. Hongarije leek na de eerste drie twaalven nog op weg naar de overwinning, maar uiteindelijk bleken de meeste jury’s massaal voor Rock ‘n’ Roll Kids te kiezen.

Paul Harrington en Charlie McGettigan bezorgden Ierland een derde opeenvolgende Songfestivalzege. Met 226 punten werd bovendien voor het eerst de grens van 200 punten overschreden. Slechts vier landen hadden het winnende lied niet in hun top drie geplaatst.

Tekst gaat verder onder video

Riverdance verovert de wereld

De bekendste ster van de avond stond uiteindelijk niet in de wedstrijd. Tijdens de pauzeact maakte Riverdance zijn debuut.

De zeven minuten durende Ierse dansshow, met onder meer Michael Flatley en Jean Butler, groeide uit tot de populairste pauzeact uit de geschiedenis van het Songfestival en vormde het begin van een internationaal succesverhaal.

Samson & Gert

Aanvankelijk wilde de BRTN het Songfestival niet uitzenden uit onvrede over de verplichte uitsluiting van België. Uiteindelijk kwam de omroep op die beslissing terug. De traditionele voorbeschouwingen bleven behouden en de finale werd uitgezonden op TV2.

De uitzending lokte nog 760.000 kijkers, het laagste aantal sinds de start van de Vlaamse kijkcijfermetingen.

Op 1 april trapte Het Belang van Limburg heel wat lezers in een 1 aprilgrap. De krant beweerde dat België toch mocht deelnemen met Samson & Gert en riep zelfs kandidaten op voor een achtergrondkoor. Ze ontving tientallen oproepen en brieven.