Stockholm 2000

logo
Datum
13-05-2000
Locatie
Stockholm
Aantal deelnemers
24
Terugkerende landen
Zwitserland, Finland, Macedonië, Roemenië, Rusland
Terugtrekkende landen
Bosnië en Herzegovina, Litouwen, Polen, Portugal, Slovenië
Presentatie
Kattis Ahlström, Anders Lundin
Pauzeact
Once Upon a Time Europe Was Covered With Ice
Stemsysteem
Elk land gaf 1 tot 12 punten, zonder 9 en 11, aan zijn top-10
Winnaar
Olsen Brothers - Fly on the Wings of Love (Denemarken)

Het laatste Eurovisiesongfestival in de twintigste eeuw en het tweede millennium na Christus vond plaats in de Zweedse hoofdstad. Na exact een kwarteeuw vond de wedstrijd daar nog eens plaats. De Globe Arena was met ruimte voor 13.000 toeschouwers een van de grootste zalen die tot dan toe gebruikt was voor het Songfestival. Deze vijfenveertigste editie was de eerste die ook werd uitgezonden via internet, zodat de hele wereld kon meekijken. Een andere nieuwigheid was de release van een officiële cd met alle inzendingen, die in alle Europese platenzaken te koop werd aangeboden. Tot op de dag van vandaag verschijnt er jaarlijks een verzamelalbum.

Over 2000

De uitzending begon met een futurustisch filmpje van Zweden en Stockholm, waarna een uit een horrorfilm weggelopen meisje de kijkers verwelkomde. Het tot dan toe donkere podium lichtte op en onthulde de presentatoren, Kattis Ahlström en Anders Lundin. Ze deden hun uiterste best om zo diverterend mogelijk de wedstrijd aan elkaar te praten, en hadden doorheen de avond veel grapjes en oneliners in petto. Het logo was een opvallende keuze: fel dikke lippen, die werden omschreven als ‘een sensuele, maar stilistisch pure mond die het lied, dialoog en spraak vertegenwoordigt’. Tijdens de uitzending lichtten de grote lippen naast het podium telkens op in de kleuren van de vlag van het uitvoerende land. Dat podium was rond, met vijf enorme balken erop die videomuren waren en op verschillende plekken konden worden neergezet om optredens visueel kracht bij te zetten. De postkaartfilmpjes toonden allemaal typisch Zweedse dingen, met als twist een soms op het eerste zicht vergezochte link met het nakende land.

Kattis Ahlström & Anders Lundin

Na jaren gespeeld te hebben met 23 of 25 deelnemers, werd dit jaar met 24 de gulden middenweg gevonden. De gemiddeldes van de afgelopen vijf Songfestivals werden weer gebruikt om te bepalen wie wel en niet mocht deelnemen. Litouwen, Slovenië, Polen, Portugal en Bosnië & Herzegovina moesten allen thuisblijven, terwijl Roemenië, Rusland, Zwitserland, (VJR) Macedonië en Finland wel weer welkom waren. Letland debuteerde, en maakte meteen een erg goede indruk: de groep Brainstorm pakte onmiddellijk een mooie derde plek met het lied My Star. Zo deden de Letten het beter dan de buren uit Estland, die de torenhoge favorieten waren: zangeres Ines moest genoegen nemen met een vierde plaats.

Andere favorieten als Nederland en het Verenigd Koninkrijk, die ook allemaal erg vroeg in de show kwamen, moesten met veel minder genoegen nemen. Maar het allereerste liedje had voor de meeste controverse gezorgd: Israël werd vertegenwoordigd door de groep PingPong, die bij het optreden van hun lied Be Happy zwaaide met Israëlische én Syrische vlaggen, met als oproep vrede tussen beide landen. Het liet de kijker echter koud: het gastland van vorig jaar eindigde op twee na laatste.

Vier landen stuurden deelnemers met ervaring: gastland Zweden werd net als in 1994 vertegenwoordigd door Roger Pontare, die met zijn indianenact een zevende plek behaalde. Alexandros Panayi nam na vijf jaar opnieuw voor Cyprus deel, nu als lid van de groep Voice, en de blinde Spanjaard Serafín Zubiri nam net als acht jaar geleden weer deel – beide zangers met veel minder succes dan bij hun eerste poging. De gevierde Al Bano, die in 1976 en 1985 had deelgenomen voor Italië, zong nu in het achtergrondkoor van de Zwitserse Jane Bogaert, maar ook dat leverde geen extra punten op.

Het Russische liedje Solo was net voor de deadline ingezonden, maar deed het in Stockholm veel beter dan verwacht. De Russen werden overladen met punten, en eindigden op een tweede plek. Het goud ging geheel onverwacht naar twee Deense broers die Abraham al hadden zien passeren: de Olson Brothers hadden in 1978 voor het eerst aan de lokale voorronde deelgenomen, maar had nu pas succes geboekt. Met Fly on the Wings of Love pakten ze onmiddellijk het leeuwendeel van de televoters in. Een van de broers gebruikte een vocoder om zijn stem een elektronische klank te geven tijdens de bridge van het lied, en de Russen zagen daar redenen genoeg in om Denemarken te laten diskwalificeren na de wedstrijd. De EBU was het daar niet mee eens, en de Deense zege bleef gevrijwaard. Vlak na de Brothers was het tijd voor de Duitser Stefan Raab, die met het dolle Wadde hadde dudde da? veel haters én fans had: hij eindigde tegen de verwachtingen in nog net in de top vijf van het klassement. Later zou hij jarenlang uitgroeien tot het Duitse gezicht van het Songfestival.

Olson Brothers

België en Nederland

België werd vertegenwoordigd door Nathalie Sorce. Op 18 februari had zij de Waalse voorronde Finale Nationale Concours Eurovision de la Chanson 2000 gewonnen. Elke Waalse provincie, Brussel en ‘de rest van België’ mocht stemmen en deelde het exacte stemmenaantal mee. Het godsdienstig geïnspireerde Envie de vivre kreeg meer dan 21.000 stemmen en won, maar deed het in Stockholm heel wat minder goed: een slecht vocaal optreden van een sowieso al niet al te modern liedje, zette bijna geen enkele zood aan de dijk: België werd opnieuw allerlaatste, met enkel twee onverwachte punten van (VJR) Macedonië.

Nathalie Sorce

Nederland werd vertegenwoordigd door Linda Wagenmakers. Op 27 februari had zij het Nationaal Songfestival met overmacht gewonnen: eerst had ze van bijna elke Nederlandse provinciejury de topscore gekregen, en ook de televoting won ze met voorsprong. Ze gold als een van de topfavorieten voor de overwinning en bracht visueel een memorabel optreden met een enorme tent waar de dansers onder verstopt zaten. Toen het stof neergedwarreld was, bleek dat Wagenmakers echter niet verder dan de middenmoot was gekomen. Dat ontdekten de Nederlanders zelf pas de volgende dag: door een vuurwerkramp nabij de stad Enschede waarbij meer dan twintig doden vielen, werd de uitzending van het songfestival halfweg afgebroken op de Nederlandse televisie. Een reservejury gaf punten tijdens de puntentelling.

Linda Wagenmakers

De pauze en de punten

Na als pauzeact zowel een filmpje als een live optreden van een fikse danspartij en nog enkele grapjes van Kattis en Anders, kon de stemming beginnen. Alsou uit Rusland legde de Olson Brothers eventjes nog het vuur aan de schenen, maar al gauw trok Denemarken zich los en stevende het af op een grote overwinning, met punten van bijna elk land. Fly on the Wings of Love werd een bescheiden Europees hitje, maar Denemarken had wel voor het eerst sinds 37 jaar het songfestival nog eens gewonnen – tot dan toe de langste tijdspanne ooit tussen twee overwinningen.

Het scorebord

Resultaten

Advertentie